Ayna... Ayna...

Aynaya hangi taraftan baktığın önemlidir. Ya kendini görürsün ya da siyah bir sır. Eğer cesaretin varsa ve kendine bakmaktan vazgeçersen, ki bu her insan evladının harcı değildir, o zaman karanlığa hazır ol. O karanlık içindeki sırı keşfetmek için karanlığın içine dalmaya hazır ol... Çünkü çok yorulacaksın.

Hep aynaya baktın değil mi? Hani o parlak yüzeye yaklaşıp yüzüne baktın. Kendi gözlerinin içine, derinine. Ne gördün? Yeni ne gördün? Ya da farklı? Belki seni mutlu eden bir şey görmek istedin ha? Ama gördüğün gözünün içinde kızarmış bir damar, yüzünde çıkan bir sivilce, yeni kırışıklıklar, üzüntü ve kederden solan bir yüz... Ne gördün başka? Mutluyken çok çok bakmaz insan aynaya. Daha çok kederliyken uzun uzun inceler yüzünü. Sanki kendi çöküşüne şahit olmak ister gibi uzun uzun inceler. Peki hiç cesaret ettin mi aynanın tersine bakmaya? Hani o karanlık olan yüzeye? Yoksa hep parlak olan tarafla mı ilgilendin? Tüm insanların seni nasıl gördüklerini bilmek için, kendini onlara nasıl yansıtacağını bilmek için parlak yüzeyde mi kaldın hep?

Şimdi cesaretin var mı o karanlıkla ilgilenmeye? Yoksa korkuyor musun kendi karanlığınla yüzleşmekten? Kendi içindeki o karanlık gecenin içinden neler çıkacağına bakmaktan? Umutsuz musun yoksa? İçinde bulacağın ve hoşlanmayacağın bir şeylerden mi tedirginsin? Bundan sonra hayatına eskisi gibi devam edemeyeceğinden ve o eski bildik sen olmamaktan mı korkuyorsun?

Dedik ya her insan evladının harcı değildir bu. Karanlıktan korkan ne çok insan var düşündün mü? Eğer karanlıktan korkuyorsan bu korkuyu yenmeden bakma aynanın karanlık tarafına. Önce korkularını yen sonra dene. Biraz büyü mesela. Biraz olgunlaş. Biraz da dünyaya dair isteklerinden vazgeç. Belki o zaman ha? Belki o zaman yeniden deneybilirsin. Belki o zaman kendi gerçeğinle yüzleşebilir karanlığın içine bakmaya cesaret edebilirsin.

Karanlık denince aklına hep ürkütücü olan geliyor değil mi? Hiç geçiyor mu aklından, parlayan yıldızlar, kocaman gümüşi bir ay, mehtapta çırpınan deniz... Belki bulacağın bunlar içinde. Belki farketmediğin bir güzelliğin var. Vazgeç aynanın o parlak tarafına bakmaktan artık. O sadece yüzeydir. Eğer yüzeyde değil derinde yaşamaksa dileğin geç diğer tarafına aynanın. O sana ummadığın şeyler gösterecek. O seni gerçekle yüzleştirecek.

Sadece cesaretini topla. Ayna orada duruyor. Hangi tarafına bakacağın ise sana kalmış...

BLOG RESMİ: Salvador Dali