- Kategori
- Şiir
AYNADA

Ege nin gözünden
Meryemin çıplak bedenine baktığında tanrı
İsa yı doğuran tohum muydu aşkın adı.
Üremeye açtı ağaçlar
Beyazın ardında taze yeşil
Tiz çocuk çığlıkları.
Bir aynadan bakmıştı
Gördüğüydü, bekleyendi yarını aşk.
Adına imkansız konulmuş, giderken.
Dün bu taşlardaydı hüzün
Bu gün taze güneşe açmış neşeydi aşkın adı.
Ve biri sadece ve sadece
Dündü.
Güne baktı güldü.
Bahar koydu adını,
İçine çekti taptaze.
Yüzünde bir gülümseme vardı
Taşlara bakıp yüzünü gördü.
Güldü...
EA