- Kategori
- Psikoloji
Aynalar...
Bazı insan kendine ne kadar da büyük… Ayna karşısında aslan gören kedi misali kendini... Kızmıyorum böylelerine. Vallahi. Keşke ben de baktığımda koskocaman olabilsem. Benim buralardaki ayna büyütmüyor maalesef. Sadece ebatları değil... Başarılarımı da olduğundan küçük gösteriyor bazen. " Sende mütevazılık hastalığı var. " derdi rahmetli annem. Tuhaf belki... Böbürlenmek dururken… Kendime büyük gelmiyorum ben. Dar da değil üzerimdeki kıyafet. Sanki biraz renklenip canlansa daha bir güzel duracak ama böyle de idare ederim.
En iyisi bu kadar karışıkken aynaya pek bakmamak çünkü yanıltıcı olabilir. Her şeyden önemlisi, aynalar farklı gösterebilir. Değil mi? Hem herkesin aynası farklı da gösterebilir. Kendi aynalarımız bile kimi zaman değişebilir. Halimin aynadan aynaya değiştiğinin farkındaysam eğer, neden bu kadar ufalıyor, kendimi paralıyorum? Aynada kendine bakmadan duramıyor galiba insan. Aynayı mı değiştirmeli o zaman? Tamam. Haydi, dev aynasındayım. Büyüttüm işte kendimi. Üstünlük kompleksine kadar da varmasın iş ama. Yok, bu da hoşuma gitmedi. Aşağı tükürsen sakal... Yukarı tükürsen bıyık hesabı... Bir tarafı küçük bir tarafı büyük gösteren ayna gerçekten hiç de fena olmazdı.
Nasıl çıkmalı şimdi işin içinden? İki yüzlü bu aynanın acaba gerçekte hangi tarafındayız? Büyük müyüz? Küçük müyüz? Normal miyiz? Neye göre normaliz? Yeterince çıplak gözle bakabiliyor muyuz acep? Yoksa giydirilmiş sakil kıyafetler içinde miyiz? Çoğumuzun keyfini kaçıran sıkıntıların temeli de ortaktır elbet. Herkes gibi biri olmak lüksüne sahibim çok şükür. “Normal”in sınırlarına kafa yoralı epey seneler olsa da hala arıyorum hoş. Şimdilik bulduğum; ben sadece bir bireyim. O kadar. Sadece benim. Kendine, kimin aynasından baktığın en önemlisi... Kendimize hangi aynanın, hangi tarafından baktığımıza bağlı vaziyet. Üstelik hangi açıdan baktığımıza... Yaptıklarımız, yapacaklarımız ya da yapamadıklarımız işte böyle birbirinin aynası oluyor.
Nasıl olduğumuzu doğru gösteren bir aynamız varsa ve etrafımızdakilerin aynaları da yeterince kaliteliyse eğer, bizi olduğumuz gibi gösterecek yönlerimizin farkındalığına ulaşmamız mümkün. Kendinin farkında olmak ne büyük bir erdem… Baksanıza etrafa. Kendini olduğundan başka zanneden ne çok... Yardım edebilsek keşke. Aslında ne olduğumuzu görebilmek, büyük olabilmekten çok daha evlâdır bence. Sizce?
- Toplam blog
- : 86
- : 3134
- Kayıt tarihi
- : 09.10.06
Marmara İng. İşletme mezunuyum. Pazarlama bölümünde uzmanlaştım. Reklamcı olmak istiyordum. Olmad..