- Kategori
- Deneme
Ayrılığın ardında mutlu yaşanmışlıklar varsa unutmak zor olabilir

Bu hayat bizim hayatımız.
İstediğimiz gibi yaşarız.
Bazen bu hayatı karıştırırız.
İyi ile kötüyü, güzel ile çirkini ayıramayız.
Kaybolup, öbür dünyaya giden bir, insan için methiyeler düzeriz, ama sağken o insanın kıymetini bilmeyiz.
Bir de nedense hep, yaşadığımız değil de yaşamadığımız hayatı düşleriz. Bir insana “seni seviyorum” demek için kısa bir iştir ama bunu yapmayız, oysa ayrılıkla, vuslatla ilgili uzun uzun yazılar yazarız, konular işleriz.
Hayat değişiktir. Hayata neresinden bakarsak bakalım, bir yerde güneş yine batıyor ve öbür yerden yeniden doğuyordur.
Bu şekilde sürüyor hayat.
Biz iyisi mi, hayatımızı iyi yaşayalım, yaşamayı unutmayalım. .
Şebnem Ferah bir şarkısında der ya, “Sil Baştan Sevmek Gerek Bazen Herşeyi Unutmak.”
Kolay değildir bu unutma olayı.
Unutmak, adeta karanlık ve kalın bir duvar gibidir.
Bu duvar ne kadar kalın ve karanlıksa, unutmak istediklerimiz de bize zamanla o şekilde görünürler ve unutmak istediğimiz konular, bizi olumsuz etkilerler ve enerjimizi alırlar.
Unutmak zordur, çünkü içimizdeki sevginin bize verdiği huzur ve mutluluk bir anda yok olmaya mahkum olmuştur.
Unutma çabası da insanda derin yaralar bırakır, bu nedenle olsa gerek unutmak istemez insan. Ayrılığın ardından hele geride mutlu yaşanmışlıklar varsa durum daha da zordur. Bu durumda unutamayabilir insan.