- Kategori
- Şiir
Ayrılık
Hala sen varsın gözlerimde. İstanbul sen olmuşsun. Ne zaman duysam seni İstanbul'da bir fırtına kopuyor. Sokaklar sen oluyorsun biran, o sokaklarda yürüyen adımları kıskanır oluyorum.
Hala seni soruyor tüm sesler,
Duymazlıktan geliyorum ama gözlerim ele veriyor seni.
Gözlerime dolan seni kıskanıyorum.
Akıp giderken tutamıyorum seni.
Oysa ne çok sen birikmiş içimde,
Tüm şehirler, ülkeler sen olmuş.
Sende kaybolmayı özledim.
Mevsim hala yaz burada,
Ama sanki bir kış güneşinin sıcaklığı var,
Isınmak istesemde ısıtamıyor benliğimi.
Yok oluşumu izliyorum sanki,
Kimse görmeden damla damla eriyip gidiyorum...
Belki toprağa karışıcam belki sana,
Belki bilmediğim bir nedenle başka bahara.
Bahar gelir mi sahi?
Mevsimlerim karıştı çoktan.
Kimene bahar haldi kimine yaz ben hala...
Neyse boşver sen beni,
Benim güneşim de sende kaldı ya neyse,
Karanlığa bir ışık tuttun mu sahi?
Yoksa yok olup gidişimi mi izlemektesin?
Gitme dediğini duyar gibi oluyorum,
Gitme diyebilir misin?
Kalmam için bir ses ver yüreğinden;yüreğime,
Ama öylesine içten ve senden,
Benden değil bizden...
- Toplam blog
- : 11
- : 131
- Kayıt tarihi
- : 19.05.17
Şiir sessizleşince, kalbin ritmi devam eder aşkla... ..