- Kategori
- Aile
Babam için

Gitme kal diyemedim, küçücüktü sana dua eden ellerim. Hayallerim masumdu ve imkansız değildi. Minicik ellerimden tutmanı isterdim, baharda hafta sonu pikniğe gitmeyi, omuzlarında gezdirmeni beni. Çok mu şeydi istediklerim, bukadar değersizmiydi sen giderken arkandan döktüğüm gözyaşlarım. Yıllarca birgün dönersin diye bekledim hep şiirler yazdım adına, içinde baba geçen her şarkıyı ezberledim. Minicikti sana dua eden ellerim...
Şimdi kocaman bir kızım, senin bıraktığın boşluğu doldurmaya çalışan. Ama biliyorum ki dolmayacak hiçbir zaman. Seni kaybettiğimden beri giremedim aile ortamlarına içimi acıtttı hep hissettiğimde yokluğunu, doğum günlerimde hep mutsuzdum nice senelere demedin çünkü hiçbir zaman. Zaferlerimi hep yalnız paylaştım. Korkularımı kendim yendim, senden sonra güvenmedim hiçbir erkeğe. Sadece sana yazdığım şiirler vardı kendimi avuttuğum bide birgün dönersin diye ki umutlarım. Ama dönmedin!!!
Ne çok hayallerim vardı masumdu ve imkansız değildi. Minicikti sana dua eden ellerim...
Seni kaybedeli on küsür yıl oldu ama tanrının seni benden alışının bugün yıldönümü. Daha neler yazmak istiyorum bi bilsen, daha ne düğümler var boğazımda söylemediğim. Ne kırgınlar, ne hayaller yaşanamayan o senelerin ne yararları var...
Ne çok hayallerim vardı masumdu ve imkansız değildi. Kocaman bir genç kız ellleri şimdi sana dua eden ellerim.
Ağlamalımıyım yoksa kızmalı mı gidişinin yıldönümünde....