- Kategori
- Şiir
Bahar Dalları

uzandılar yollara her şey vatan diye
acının yazıları düştü kadere
ellerinde ışık/bedenlerinde çokça tomurcuk
bahar için vardılar
hileli yollarda kahpe kurşunlara cesaretti tek siperleri
onlar vakitsiz hesapsız zebani mayınla boğuştular
sonra üçer beşer kalleş mermiler
kopardı nice düş tomurcuklarını
lâkin tek kurşun değildi kanatan yarayı
kan revan açtı çiçekler hoyratça
bürünüp gövdeler beyazlara
helallaştılar ruhlar ile
dönülür mü dönülmez mi / evvel bilmiyordu hiçbiri
dillerde sevda sözleri
paylaşıp havayı suyu ekmeği
gri puslu gökyüzü altından öyle geçmişlerdi
yaşamak yaşatmak için bakan gözleri
duru aynada karanlıklaştı sular
çığlıklar sus(tular) / suslar çığlık oldular
gençliği çalan haramiler doya doya güldüler
geri döndüler gittikleri yerden
sulandı toprak içti kanasıya
vakitsiz gelen bu yağmurla
ağız dolusu gülüşlere kan doldu
ihanet çok ama çok ucuzdu
hasrete bitmeyen bir yolculuk başladı
bahar dalları tomurcuklarından kırılıp ayrılmıştı
ağıtlı türküler uğurladı onları
girip usulca uzandıkları yitik bahçede
toprakla bahtiyar ısındı üşüyen vücutları
kesemeyecek bu sükûtu artık hain geceler
Hâdiye Kaptan
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.