- Kategori
- Şiir
Balad 9: Meyhane

Gece,
Sokaklar sessiz
Yıkılıp gelen sarhoş
Kimsesiz
Evinin yolunu arıyor
Çoluk yok, çocuk yok
Arada bir taksi geçiyor
Üzerine zifoslar sıçratarak.
Hey benim deli divane kafam
Derdini meyhanede döktün mü
Ruhunu temizleyip, yarini öptün mü
Ne buldun meyhanede
Bir avuç zırvalık
Bol bol martaval,
Ve bol bol kahkaha
(Hiç unutulmayacak..!)
Sabaha kadar sürecek
Sebebini kimse bilmeyecek.
Şimdi şarkılar dudağında
Bağıra çağıra yollarda
Evin yolunu ararsın
Rezilliğin bini bir paraya
Son mektubunu nereye yollarsın
Adresi bilmiyorsun
Çıkmışsın basamakları azade ama
İnmeyi bilmiyorsun.
“Üç kuruşluk leblebi oldu arkadaş bana
Sokaklar niye boşalmış oh la la, la la ..”