- Kategori
- Şiir
Baldıran zehiri
Aslını soruyorsan gerçeğin;
Aklını başına devşirirken,
Kendi içinden çekilip alınan,
Özünün kavrayış bilgisidir…
Bilgiden öte iyi demezken,
Cehalet hariç kötü bilmedin,
Tesadüf kainata inmezken,
Sorgusuz ayaksız ata binmedin…
Kimseye bir şey öğretemezsin,
Biraz düşündürsen yetersin,
Lakin değişsin dersen bir şeyi,
Öğren kendini eleştirmeyi…
Tembel kısrağın benzeri misin?
Bilinç uykuya yatıp devrilmiş,
Rahatsız eden sinir bozucu,
Bir at sineği sokmuş gibisin…
Bilmediğini bilmekten öte,
Hiçbir şey bilmeyen bilge kişi,
Söz indirirken göklerden,
Fon dip içti baldıran zehiri…
Vicdana boyalı doğruların,
Candan bile öte sallanırken,
İhbar etmediğin hasımların,
Hala erk çanağından yallanır…
(ABBA: 21 Aralık 2014. Sokrat’ın sorgulayan ruhu Ege’den tüm kainata hep esmeye devam etsin Sonsuza kadar…)