İnadına yaşamak!

Ölmek zorunda olmanın rezaleti,

İçimi kemirirken, hep yüzüm kızarır.

İnsan da, yaşam da boş ve saçma mıdır?

Boş desenli yaşamı doldurmak için,

Bırak yiğitlik raconu sende kalsın,

Yiğitsin sen yiğit kal, yaşama inat…

İnsan gibi yaşamak nee zormuş inan…

*

İster ağız dolusu küfürler savur,

Dünya sevgisi, sıcak insan üstüne.

İlk sözün umutsuzluğuna takılma,

Bu küfürler uyanık gezmen içindir.

Umutsuzluk çölünde umut açarak,

Büyülü mutluluk yiğitçe sürmeli…

İnsan gibi yaşamak nee zormuş inan…

*

Metafizik bir rezalet bizimkisi,

Açtın gözünü, sahipsiz sıpa gibi,

Açlık ve sefalet, zulümler cabası,

Zevk aldığın her şey desen, zaten günah,

Geriye bir tek aşk ve sevgidir kalan,

Nasıl bir girdabın içindeyiz yalan…

İnsan gibi yaşamak çook  zormuş inan…

*

Alışkanlık değil ki, vazgeçesin hemen,

Bal gibi bilerek seçtiğimiz yaşam,

Talihin yüzü kara, geç karşısına,

Boş düşlere dalıp, uyuya kalmadan,

Saçma ve haksız da olsa, senin dünyan,

Yitirsen de her şeyi, geri al ondan…

İnsan gibi yaşamak nee zormuş inan…

*

Yiğitlik ve sevgiyle ver kararını,

Perhizden sonra varılan tatlar gibi;

Renk a renk ve canlı mı canlı bir dünya,

İnsanların sımsıcak dokunuşları,

Evrenin öğretici güzel dostluğu,

Bir yarin kucağında aldığın buse…

Hayat da güzel, ölüm de güzel inan…

*

Mutluluk;

Hiçbir şey beklemeden dünyayı sevmek,

Güneş altında denizi kucaklamak,

Toprak ve tuz kokusuyla serinlemek,

Tabiatın melodisini dinlemek,

Aşkın sıcaklığında göğe yükselmek,

Kardeşçe yaşam için özgürleşmektir…

İlle de yazdığın masalı bitirmektir…

*

Adem  donunda  yaşam çook  zormuş amma,

Hayat da güzel, ölüm de güzel inann…

*

(ABBA: 24 Aralık 2014. Albert Camus okumak bazen alt üst ediyor adamı…)