- Kategori
- Siyaset
Başbakan benim arkadaşım değil

Türkiye Cumhuriyeti Başbakanı
Genel seçim sonuçlarının açıklanmasından sonra şuna karar verdim: Bu ülkede siyaset kavramı değişiyor. A partisi ile B partisi seçim meydanlarında hakarete varan söylemleriyle dikkat çekerken, seçim sonuçlarının açıklanmasının ardından herkes kendine pay çıkarıp (her parti bir şekilde oylarını yükselttiğini söyleyip) birbirlerini tebrik ediyorlar. Durum buraya kadar son derece medeni. Ancak ne var ki seçim sonuçlarından memnun olan ve olmayanların “taraf”larının birbirlerini tebrik etmemesi ilgi çekici. Özellikle yazılı ve görsel basının konuya bambaşka bir çerçeveden baktıkları çok belirgin. Herkes bir tarafta. Tarafını seçmeyen bertaraf oluyor.
Bir gazetenin ünlü bir köşe yazarının, bir milletin seçmenlerinden oy alarak o milletin meclisine girmiş bir parti liderine sadece adıyla hitap etmesi, söz konusu yazarın tarafını belli etmektedir. Seçmenlerin oylarıyla seçilmiş bu kişinin başbakan sıfatını taşıyor olması ve köşe yazarının bir devlet başkanına sadece adıyla hitap ediyor olması üzücü. İnsanın şunu sorası geliyor:
Başbakan sizin arkadaşınız mı? Benim aldığım terbiye ve öğrendiğim toplumsal ahlak, bir başbakana “Sayın Başbakan” dememi gerektiriyor. Sadece o köşe yazarının yaptığı bir şey değil bu.
Gazetenin üslubu böyle.
Sizler bir devlet başkanına, Türkiye Cumhuriyeti Başbakanına adıyla hitap edecek kadar samimisiniz?
Sizler, bu tarzınızla hangi siyasi görüşün temsilciliğini yapıyorsunuz?
Sizler, bu mantalitenizle hangi genç okurunuza örnek olacaksınız?
Sizin temsil ettiğiniz ve ahkamını kestiğiniz siyasi görüşlerin hakim olduğu siyasi partiler bile birbirlerini tebrik edebilirken siz neyin peşindesiniz?
Bu söylemler bize ne kazandırır?
Hangi siyasi görüşü benimsediğiniz ne kadar önemli? Okur sayınızı arttırmak için ne gibi kriterleri dikkate alıyorsunuz?
Başbakan, ana muhalefet lideri, diğer siyasi parti başkanları benim arkadaşım değil. Birilerinin siyasi görüşlerini benimsiyor olmam ve diğerleri ile fikirlerimin uyuşmaması, onları alelade insanlar olarak görmemi veya onlarla mahalle arkadaşlarımmış gibi konuşmamı gerektirmez.
Lütfen…