- Kategori
- Gündelik Yaşam
Bekleyiş
-Uzadı yol oğul , şuraya varırsak biter dediğimiz yol uzadı.Gayri kimseden fayda yok,gideceğiz,gittiği yere kadar.
-Neden uzadı yol?
- Artık buna kader derim ben.Yaşanacak bir aşk daha varmış meğerse. Ne kadar mutlu olurum ne kadar acı çekerim bilinmez.Yürür gideriz, ta ki bitinceye , noktayı koyuncaya kadar
-Bence kendin istedin baba kaşındın, arandın. 52 yaşındasın hala vahşi ve azgın bir at gibisin , bir türlü dizginlere boyun eğip sakin bir hayat yaşamadın.
-İstedim oğul istedim amma ve lakin şartlar bir türlü oluşmadı. Verdikçe istediler , yetinmediler , illa teslim ol sana ait bir şey kalmasın dediler . Az biraz kendime bir şey bıraksalardı yetinirdim, onunla oyalanır ömrümü geçirir giderdim.
-Evet fazla abarttım . O zaman siz izah edin . Bana hesap verdirin Beni zorlayın . Alçaltın iyice. Öyle alçaltın kendime bakacak yüzüm kalmasın.Yolun sonunu kendim getireyim. Noktayı koyayım.
-Allah korusun baba o nasıl söz dememiz odur ki yıprandın. Yazıktır sana .
-Doğrusunuz , ama ben de doğruyum.Yaşanacak ne varsa yaşamalıyım demişim bir kere .İlk hapse adımımı atarken , ilk namaza başlarken , ilk kavgaya başlarken , ilk ihaneti yaşarken , hep yaşanacak ne varsa yaşamalıyım demişim . Elimden ne gelirse yaşanmalı diye başladım ve yaşadım. Yaşamdan korkanlar benim arkamda çok arkamda toz yutuyorlar. Ölüm onlara daha yakın.Verilecek hesap varsa onlar vermeli.
-Mutlumusun?
Bu sor bana ters veya sorulmamalı . Açıkçası mutlu değilim. Mutlu yaşamayı beceremedim. Hep zorları seçtim. Kolay yoldan kaçtım. Zor olduğu için yollarım acı çektim.Daha da çekeceğim . Ama yaşamın doğruluğunu mutlulukla ölçmüyorum. Nitsche gibi acımdan ağlıyorum ama başımı eğip aşkımı itiraf etmiyorum. Gururumu gururla taşıyorum. Boyun eğmeyeceğim . Başım dik öleceğim.
-Değermi?
-Öbür türlüsünü beceremiyorum.Ruhumun ta derinliklerinde bir isyankarlık var. Her şey yolunda gitmeye başladığında onu bozuyorum. Her gün her gün defalarca yanı şeyleri yaşamak istemiyorum. Bu bana hayatı israf etmek gibi geliyor. Öyle bir duruma zorlanırsam sanırım intihar ederim. Binlerce kere her gün aynı şeyleri yapmak … düşünmek bile beni çıldırtıyor. Bilinmeyen yelken açmak yepyeni olaylarla karşılaşmak ve onları çözmek istiyorum.
-Ne zamana kadar böyle yapacaksın?
- Düşlediğim kadını bulduğum zamana kadar bu sürüp gidecek, sanırım onu da bulamıyacağım . ararken öleceğim.
-Gözün arkadamı kalacak?
-Evek. Çünkü; aradığım kadın yeryüzünde var ama onu bulmak o kadar zor ki . Milyonlarca insan içinden onu nasıl bulup çıkaracağım . Belki onunla karşılaştık.Belki de konuştuk ama tam tanımadan ayrıldık. Belki de hiç görüşmedik.Belki de varlıklarımızdan haberimiz yok belik…belki….bu böyle sürüp gider. Allah kahretsin çaresizliğime çok kızıyorum. İyiki yolun sonuna geldim. Artık daha çok ve uzun süre acı çekmeye tahammülüm yok.
-Bu kadın olayını çok abarttın galiba
-Aslında doğru.Bırakıyorum artık. Onlar gelip beni bulsunlar. Ararlarsa tabii. Yaşamı güzelleştirmek onların da hakkı.
- Toplam blog
- : 115
- : 1244
- Kayıt tarihi
- : 17.07.06
Tek düşüncem yaşadığım dünyayı nasıl yorumladığımı başkalarının bilmesidir. Aslında yorumun özünde t..