- Kategori
- Şiir
Belki de
/susuşlarının çoğaldığı, dağlar kadar ıssız gözlerin
açılmayan dudaklarında gülüşünü özlediğim/
aramızdaki bu uzaklık
ne zaman katedildi bu kadar
kurarken bu sevdaya salıncak
hiç düşünmedik/ bu ip bir gün kopacak
düşsel bir bekleyişle yatağına dönmüyor sular
karanlıkta gezinir durur şekillenmeyen zaman
aramızda yarı yıkık bir duvar, hem var, hem sanki yokuz
kalktık derin bir uykudan hâlâ mahmuruz
yay'ından düşmüş dilde silahlar
cevapsız kaldı bütün sorular
soluğumuzla yön değiştirdi rüzgâr
suya düşen ateş yandı
doğmamış şafaklara düştü akşamlar
gece yeşertemez ki gün çiçeğini
beklenmedik hüzün dalgasında
zor zamanlardayız
sığ sulara baş aşağı düştü sevdamız
bir iç kanamasında sevginin
can damarına erişemeden, yol bitti belki de
her şey buraya kadar
19 Nisan 2009
Hâdiye Kaptan
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir.
- Toplam blog
- : 467
- : 145
- Kayıt tarihi
- : 16.05.11
Güzel Sanatlara tutkulu, Türk sanat müziği hayranı, deniz ve İstanbul âşığı şiiryazar bir fâni....