- Kategori
- Şiir
Tek El Sevda
gizli çıban git gide büyüyordu içerden
bir taraf yol korkağı iken
mâhir olamadı sevgi
kadın / aynadaki yalanla kandırdı hep kendini
üzerlerine sinen korkunun kokusunu
bir esrârlı âleme bırakmışlardı
aklın, tükeniş noktasına doğru
yön değiştiren rüzgârı
vehimler istilâsına uğrayan sevdâsını
görmedi / bilmedi/ bilmek istemedi kadın
düşünürken göz önüne gelen resimler
değişip farklılaşıyordu aslı’nda
bir gülümseme maskesinin altında
kilitlendi sözcükler
akrebin kıskacındaki
çorak gecelerde artmamıştı aşk azığı
yoktu eski sıcaklığı
çatmak / yaşatmak için çırpınmayınca biri
şaklamadı tek el /düştü sevdânın tâkâti
göz ardına itilenler,çıktı birer birer ortaya
yanık bir ezgide söz kıyımı başladı
bir zamanlar üzerlerine serilen mavi gökyüzü
değişti/ karaya döndü örtüsü
kaybolan sevinç dalgasında
yaşanmamış gibi, öyle ortada
bir başka mevsime geçemeden
yazılamadı aşkın uzun tarihi
kadın birer birer indi düş merdivenlerini
örttü usulca anıların üzerini/ ve yol bitti
18 Haziran 2009
Hâdiye Kaptan
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
- Toplam blog
- : 467
- : 145
- Kayıt tarihi
- : 16.05.11
Güzel Sanatlara tutkulu, Türk sanat müziği hayranı, deniz ve İstanbul âşığı şiiryazar bir fâni....