- Kategori
- Özel Günler
Ben doğmuşum bundan yıllar evvel...

Tüm canlılar yaşamda, doğarlar, belli süre yaşayıp ölürler, biz buna hayat diyoruz. Kimileri erken ölürken, kimileri geç ölmekte, kimileri ise ortasını bulmakta bu yaşamın. Ne kadar süre yaşarsak yaşıyalım, esas olan hayatı hakkettiği gibi yaşamak, esas olan bu bence..Hayatı yaşarkende sağlıklı, sevdiklerimizle birlikte, haysiyetli ve onurlu birer insan olarak yaşamak, kimseye muhtaç olmadan yaşamak..Biz canlılar yaşarken tek değiliz, en küçük toplum birirmi aileyi oluşturarak cevremizi, arkadaş gurubumuzu vede toplumları oluşturarak, şehirleri ve yaşadığımız kara parçası üzerinde ülkeleri oluştururuz.
İşte yukarda hemen hemen herkesin bildiği bu yaşamı, toplım ve ülkeleri oluşturan insanlardan ben taaa bundan çok seneler önce rahmetli babamın o günkü takvime yazdığı gibi “25 Ağustos 1963 saat 17 ‘de Guraba Hastanesinde 2.2oo gr olarak doğdu.” diye takvim yaprağına not düşmüş, düne kadar hep saklardım, ne güzel yazmış kilomu bile demek çelimsiz, sıska bir şeymişim, anneme sorduğumda, hatta yaşamaz ölür demişler, ama bugünlere kadar geldik, kah sevindik, kah üzüldük, kah ağladık, kah güldük, bu zaman zarfında kendi çapımızda olsada sadece kendimizi düşünmedik, bu yaşamda bizim gibi birçok insanın yaşamları olduğunu gördük, bildik, ona göre davranmaya çalıştık, nacizane kendimizce..
İşte böyle belki şimdi bu günde ne canlar doğuyor hayata merhaba derken, ne canlar ölüyor ebediyete göç ederken, yaşam devam ettiği sürece elimizden geldiğince insanca yaşamalıyız diye düşünürken, her gecen gün bizden bir şeyler alalarak devam ediyor, çünkü zamanı durduramıyoruz.O hep akıp gidiyor, galiba dünya döndükçede devam edecek.Biz ise bize üzerimize biçilen hayatımızı süresi doluncaya kadar yaşayacağız, ama laiki ile yaşamak gerek, yaşam kutsaldır.Her birey ve canlı hayatta bizlerin dediği gibi “insanca” yaşamak zorundadır.Bu da yaşadığımız devlettin sosyallik ilkesidir.
Doğum günün yazısından çok biraz değişik bir yazı oldu sanki, bende devamlı doğum günü yazısı yazan bir değilimki, biraz sapmalar normal olsa gerek..Sevgili ağbim aramasa belki yazmayacaktım, ama aradı, “senin doğum gününü kutlayayım “dedi. Allah Allah dedim abine bak, pek aramazdı, kendi kendime yaşlanıyoruz galiba dedim. Gerçi sağolsun sakatlığımda yaptığı kıyakları unutmak münkün değil, ama güzel oldu, bak kendime tarafımdan doğum günü yazımı hazırlamış oldum, kısmetse belki seneye de başka bir ruh halimizle yazacağız..Ama esas olan burada MB da üçüncü toplantımıza az bir süre kala burada tüm dostlarımızla her zaman olduğu gibi tüm sevinçlerimizi, üzüntülerimizi, ölümlerimizi, doğumlarımızı paylaşmıyor muyuz?
Kısaca bu yaşamda yüreğimizdeki sevgiyi etrafımıza cimri değilde, olabildiğince yürekten bol sunmak en güzeli...
İşte doğduk, büyüdük, yaşıyoruz, birgün gelecek gideceğiz.
Her zaman dediğim gibi
”KENDİNİZE İYİ BAKIN EN DERİN SEVGİ VE SAYGILARIMLA”
Mehmet EREN 25.AĞUSTOS.2007