Ben geldim aşk!

Ben geldim aşk, kavuran yaz sıcağına inat, kaybolan yıllarıma inat ben geldim!

Sen bana gelmedin diye değil gelişim. Yıllardır seni beklemekten hiç bıkmadım ben. Otuzumda daha erken dedim. Kırkındaysa az da olsa hala umutluydum. Ellide baktım gelmedin, ben sana geldim.

Bu gün hayatımda bana verdiğin en güzel şeyin doğum günü, Zehra’mın.

Nasılda güzeldi gözleri, bal damlası dudakları, iri bukleli gür saçları. Nasılda İstanbul gibiydi, deniz gibiydi, şiir gibiydi, su gibiydi.

Zehra’m beni bırakıp gittiğinden beri 25 yıl geçti.

Bense hep onu bana getirmeni bekledim, ama sen getirmedin aşk.

Baktım sen getirmiyorsun, kalktım ben sana geldim.

Bunun için sana kızdım sanma, ben sana kızamam aşk.

Hadi gel şimdi seninle şöyle Zehra’ma doğru açılalım.

Bu hoyrat, yorgun savaşta biraz da yan yana yer alalım,

Ben uzanayım şöyle sere serpe toprağa,

Sen üzerime şefkatle örtü ol.

Bir sigara yakayım, ciğerlerime inat,

Öksürüklerimin arasında sakın boğulma Aşk.

Uzanıp yattığım yerden kalkmazsam şayet,

Sakın üzülme, gülümse ölümün hissizliğine inat.