- Kategori
- Şiir
Ben gurbet çocuğuyum

yorgunkalemim
Gözlerimde batarken güneş
Adım soyadım: Gurbet Çocuğu
Sayfa no: yok
Cilt no: yok
Hane no: yok
Ana adı: Zeliha
Ben gurbet çocuğuyum abi..
Hani şu uçurtması gökyüzünde asılı kalan,
Bilyelerini rüyalarında unutan,
Ve oyuncakları gazoz kapanlarından olan
Çocukluğunu gurbette yaşayan,
O benim iste.. O benim abi...
Benim bir annem vardı!
Ben şiirlerimi onu düşünmeden yazamıyorum.
Sahi abi, tadı bir başkadır anne sütünün!
Anneler bir başka okşar çocuklarını!
Anne kokusu buram, buram sevgi kokar!
Ana gibi yar, sıla gibi diyar olmaz abi…
Bir anne çizebilir misin benim için?
Karanlığı aydınlatan, kar soğuğunu ısıtan bir anne..
Unutulmuş gurbet çocuklarının özlediği bir anne..
Ve yanına beni de ekler misin abi?..
Tıpkı sulu boya resimlerindeki gibi,
Sıcak, sımsıcak bir gurbet çocuğu...
Yorgun Kalemim