- Kategori
- Şiir
Orada mısın ey!

orada mısın ey?
Kimsenin işine yaramıyoruz
Ne yazdıklarımız
Ne yaşadıklarımız
Ne sokakları boyadığımız sloganlar
Ne haber bültenlerinde izlediğimiz kopmuş çocuk kafaları
Anne çığlıklarının bize vereceği bir mesaj yok aslında
Baba çaresizliğini ifade edecek bir kelimeye daha lüzum yok
Engelli için kaldırım boyası çizenler bilmeyecek
Ama kopan ayaklarına rağmen bombaları geçmek zorunda koşarken onlar
Tepesine çökecek tavanları görmek zorunda
Kör edilmiş gözleriyle
Ve en zoru da yaşamak zorunda
Bize rağmen yaşamak
Kör edilmiş gözü önünde dünyanın
Medet ummak zorunda rahatını bozduğu insanlardan
Zekat fitre bağış hayır sevap…
Ölmesin diye başında ağladığı bebeği için
Yarası daha büyük acılar açmasın başlarına diye kocasının
Enkaz yığınlarının gölgesinde yaşamalı ayrıca iffeti kaybolmasın diye
Bir cani tarafından
Mescidlere doldurulmuş kadınların çığlığını duymamalı erkekler
Bilmemeli evlilik hayali kurmasın diye kızlar nasıl kiretiliyor
Minarelerden bağırtılan hoparlörler….
Neyse hadi dizi izleyelim biz
Dünya uykuları kaçıracak kadar kötü ve dengesiz çünkü
Çocuklar ölüyor
Kadınlar ağlıyor
Salgın hastalıklar
En iyisi hayırlısı demek
Ve başkalarına atmak topu
…da Allah sorarsa ne tarafa atılır bu top
Yeter mi bana ne demek ölüsüne bir kadının
Kopan bir el eder mi mazeretleri tüm insanlığın
Ve ağzımın içine dolan tüm küfürler günah olur mu
Hocalara mı soralım yoksa
Her Perşembe dua etmek nereye kadar yeter
Kaç Perşembe bir Halep eder
Kaç bin boncuk çocuk cesetlerine acıyı tattırmaz
Ve ayın hangi günleri tespih elde dolaşırsak
İnsanlık kurtulacak?
Ya sen ey insan!
Ne zaman utanacak elini uzatacak gözünü yaşartacaksın?
Ne zaman yumruğunu sıkacak çığlığıma ortak olacaksın
Ne zaman yıkacaksın mescidlerimi içini kirletenlerin başına?
Ezan yerine kadın çığlığının bağırdığı hoparlörleri ne zaman kıracaksın?
Ey insan orada mısın
Yoksa gerçekten yalnız mıyız?
29.11.2016
mehmet berat