Ben halkım, işte profilim...

Ben halkım; işte benim profilim;

İtilmiş, kakılmış, korkutulmuş, ezilmiş, iradeye teslim olmuş.

Sesini çıkaramayan, çıkardığında ezilen, aşından ekmeğinden olan,

Çoğu zaman karnını doyuramayan, çarşı, pazarda kuruşun hesabını yapan,

Yarına Allah kerim diyen,

Cumhuriyet rejiminde yaşayan ama cumhuriyetin faziletini yaşayamayan,

Giyim tarzını birilerine malzeme yapan,

Aç karnına laiklik savunan, her siyasiye figüran olan,

Dört yılda bir sandık başına giden, gittiğinde başına iş açan,

Her konuda hep uyarılan, zor durumlarda sağduyuya davet edilen,

Gerektiğinde anasını da alıp giden,

Vatan için canını veren ve can verdikten sonra unutulan,

Kanı üzerinden siyaset yapılan,

Yönetenleri tarafından şekilden şekle sokulan

Ve onlar gibi olmamız istenen,

Gelenin vurduğu, gidenin vurduğu,

Sadece seçimlerde ve askerlik çağında hatırlanan,

Ödeyemediği vergi ve faturalar yüzünden devletin arayıp sorduğu,

Diğer zamanlarda kaderine terk edildiği,

Sokakta donarak ölen, güce boyun eğen,

Bir hırka bir lokma diyen,

Ekmeğinin yanına katık istemeyen,

Reklâmlardaki ürünlere yalanarak bakan, cebinde beş parası olmayan,

Haklı olduğunu sanıp hakkını aradığında başına gelmedik kalmayan,

Kendi seçtiklerine kul olan,

Egemenliği bilmeyen, demokrasiyi yöneticisinden ibaret sayan,

Yozlaşmayı ve çürümüşlüğü sineye çeken,

Hesap sorduğunda servet düşmanı ilan edilen,

Memur olduğunda düşünme organı yok edilen,

Ve sonradan dahi konuşamayan,

Hastalandığında hastane kapılarında sürünen,

Sağlık görevlileri tarafından itilip kakılan,

Devlet dairelerinin kapısına korkudan uğrayamayan,

Anayasal haklarını bilmeyen,

Üniversitede başörtüsünü ve laikliği tartışıp ama aç karnını ve

Cebindeki parasızlığı göremeyen,

Yarı aç gezen, bulduğunu yiyen

Gelecekte Türkiye’yi yönetmeye aday olan

İmkânsızlıklar içinde kendisini geliştirmeye çalışan,

Kâğıt üzerinde milli gelirden pay alan

Ve o payı hiçbir zaman görmeyen,

Anasından borçlu doğan,

Hayata eksi ile başlayan,

En ucuz ölümü yaşayan,

Ölümün adını kader koyan,

Birilerinin çıkarları için sokağa döktürülüp coplatılan,

Kendi hakkını aradığında süründürülen,

Karnı doyduğunda mutlu olan,

Ağzındaki lokmasını komşusuyla paylaşan,

Televizyon dizileri ile beyni uyuşturulan,

Dizi kahramanlarına övgüler ve ağıtlar yakan,

Yüreğindeki sevgisini yaşayamayan,

Sevipte imkânsızlıklar nedeniyle kavuşamadığında,

Adını karasevda koyup sineye çeken,

Aşkı için bile mücadele etmeyen,

Ya benimsin, ya toprağın diyen,

Mücadeleyi ölmek ve öldürmek olarak bilen,

Ramazan ayında iftar çadırlarında bir tas çorbaya şükreden,

Aynı sofrada kendisiyle çorba içenleri kendisi gibi bilen,

Gıda paketleriyle günü kurtaran,

Umudunu şans oyunlarına bağlayan,

Hep bir kurtarıcı bekleyen,

Kendisini kurtarmayı düşünemeyen,

Bu dünyada cehenneme razı olup,

Cenneti öbür dünyada bekleyen,

Tuzu kuru siyasilerin düşünceleri için birbiriyle kavga eden,

Tek tip elbise giydirilmeye çalışılan,

Akşamları zengin mönülü rakı sofralarında yemlenenlerin

Laikliğini savunan,

Nefesi kuvvetli hocalarda ve sözde şifalı ot satanlar da sağlığını arayan,

Başardığı bir işteki başarısına güvenmeyen,

Savaşlarda gösterdiği kahramanlığı kendisinin yapmadığına inanan,

Her sarıklıdan medet uman,

İsteğini direk Allahtan istemeyip,  ölüleri aracı olarak kullanan,

Ve bir ömrü sorgulamadan geçiren.

Ben halkım, işte benim profilim…

Yeni bir yazıda buluşmak dileği ile…