- Kategori
- Şiir
Ben seni gideceksin sandım

Öyle zehir zemberek sözleri söyledikten sonra sen
Ben seni gideceksin sandım
Yatagımın kenarında bir köşesinde
Küçücük olmuş,
Ellerimi önde bağlamış
başımı dizlerime dayamış bir halde
Seni dinledim.
Gözlerinin içine bakmaya çalışarak
Alevler çıkan gözlerimle,
Önceleri içimi ısıtan
Sonradan yakmaya başlayan çakıl taşı ile birlikte
Seni dinledim..
Ben seni gideceksin sandım.
Öyle hızlı hareket ediyor
Ve öyle hızlı konuşuyordun ki
Ben seni gideceksin sandım
Araya bir es girsin istedim
Ama benim sesim degil
Hayret ve şaşkın gözlerle seni dinliyordum bir çocuk gibi,
Ben seni gideceksin sandım.
Sonra çıktın odadan.
Ellerim başımda dizime dayanmış bir halde bekledim
Kaderimin ne olduğunu anlamaya çalışarak
Gideceğinden o kadar emindim ki,
Sen gittikten sonra ne yaparım diye düşünüyordum
Önceleri içimi ısıtan
Sonradan yakmaya başlayan çakıl taşı ile birlikte
Ben seni gideceksin sandım.
Sonra odaya girdin
Küçücük olmuş halimi görüp yanıma oturdun
Kucaklayarak
Sarıldın sonra
Çok ağır gelmişti sözlerin belki farkındaydın
Sarıldım
Dedim ki:
“Ben seni gideceksin sandım”
Gitmem dedin
Seni bu halde bırakıp gitmem
Dedim ki:
“Ben seni gideceksin sandım”
Kaldın!
Hoş bilmiyorum
Gitsen mi iyiydi kalsan mı ya,
Ben seni ,
gideceksin sanmıştım..