- Kategori
- Deneme
Ben sensiz hiç’im

Ben sensiz hiç’im
Bir düşte kaldığım kadarıyla bir gönülde ölümle koyun koyuna yatacağım. Hiç bu kadar derin olmadığı kadar senli sensiz bir çığ gibi körükleneceğim ateşin bağrına. Öyle tutsakmışsın ki bana, içimde açan illet beni sürüklüyor ömrüme ne olur beni can-ı gönlüne hapset. Ne yana dönsem kırıldım kırıklarımla dayak yaptım ömrüme. Onca senenin içinden belki bir şifa bulurum diye yol aldım şifa diyarına. Saatlerimi aldı beklemek ama karşılığında sebep ise içime körüklenen aşkmış meğer sem. Kara sevda dedikleri buymuş meğer şem. Hala kıvranıyorum gönül bağrında. Sustukça ölüyorum gördükçe sürükleniyorum ölüme. Ne bir tatlı sözün iyileştirir beni ne de gelişin. Beni bu ateşe attın beni koyuverdin bir başıma. Bildiğin halde bilmezliğin daha da bıçak saplıyor kalbime. Nefessiz kalmak her gün anısına biraz daha yaşlanarak tükeniyorum. Aklım inanamazken bu sonuca ve kanıtları geçirdiğim zamanı döktüm avuçlarıma ve de doğruluyordu. Ben sensiz hiçim hiçlik zincirinde boğuluyorum ya. Sen benim gözlerimde sonsuzluğa uzanan yegâne sırrımsın. Öyle böyle değil belki inanamazsın ama ben gerçekten iyi değilim her ne kadar iyiyim desem de. Daha da çöktü üzerime bu acı ne tadım kaldı ne tuzum. Kimselere bildirmeden içimin acısını dışıma gökkuşağının renkleriyle donatıyorum ama nafile.
Düş yakamdan desem düşmüyor alnımdan sen. Nasıl yazıldın gözlerime bilemedim ki ben. Hiçbir kelimeyi telaffuz edemeyecek kadar sağırlaştım. Gözyaşlarımla yıkamaya çalıştıkça seni gülüşlerimden daha çoğaldın ayazın bağrında. Uyuyunca geçer dedim hemen uyudum ama her uyanışımda sen yeniden iliklendin damarlarımda. Gözlerimin kapaklarını maviye boyadım gözaltlarımı siyaha belki anlaşamazlar da seni görmezler dedim yine olmadı. Avuçlarımı geceye açtım damla damla sen döktüm yine sen geldin bağrıma boyun büktün. Başka kapıları çaldım severim diye her açılan kapıda yine sen çıktın. Kaçtığım her sokakta yine sana gelmişim. Şimdi sen söyle ben ne yapayım içimde sen her yerde yaşarken. Cümlelerim öksüz düşlerim yılgın yarınım yar sız kaldı. Sanki ölümü bekler gibi nefessiz kaldım her an her geceye isyan ettim. Sana bakmak utangaçlaştırıyor elim ayağım tutmuyor utkum kesiliyor tüm cümleler firar ediyor. Yanımda olduğunda huzur alıyorum.
Ney istedin benden bilemedim keşke duygularıma el vermeseydin. Eyvah eyvah ki ben öldüm öldüm. Beni öyle çarmıha gerdin ki ayaklarımın altındaki sandalyeyi ne olur tekmele yiğidim. Celladım aşk dergâhından olsun bir nebze olsa yalnızlığımda senin eserin olsun ölümüm.
Geceye isyan ediyorum tahammül gücüm kalmadı gayrı.
Ya öleyim ya dirileyim.
Ne yana dönsem sen açıyorum ben deli divaneyim.
Etrafında pervane olmuş gönülden avareyim.
06.05.2015