Bencil Sobalarda, mevsimsizce üşümek

Bencil olmak ; aslında doğamızda olan, fakat törpülenebilecek te  bir kavram. Bizi o kadar rahat içine alabiliyor ki, çoğu zaman gözümüz kimseyi görmüyor.. Peki bu bencillik hayatımıza ne getirir, hayatımızdan neler götürür.. Ve sonunda bencillik ;  hayatımızda eğemenliğini ne zaman kaybeder ? ya da kaybeder mi ?

 

Bencillik; günümüzde birbirini çok seven iki kişi arasında bile yaşanarak, kendini çok rahat gösterebiliyor. Otobüste yaşlılara yer vermemek için uyuma numarası yapan gencecik kızlar, erkekler.. Uyuma numarası yapacağınıza, dürüst olsanız inanın daha iyi.. Zaten numara yaptığınız o kadar anlaşılıyor ki ; yapmayın bence bunu.. Düzgünce, amca ya da teyze ; size yer vermek isterdim ama gerçekten çok kötüyüm diyebilme cesaretini gösterin bari.. Yaşlılar inanın bu konuda daha duyarlılar, bizlerden daha anlayışlılar.. Artık insanlar, kendilerini bile kabullenmekte zorluklar yaşıyor.. Yaptığı belki doğru, gerçekten hasta ve yer verse düşüp bayılacak ; ama onu bile açıklayamıyor.. Anneler-babalar görüyorum, yine otobüs ya da metrolarda.. Dedeler ayakta, anne yanına çocuğunu da almış oturuyor.. Neden; belki çocuğunu kucağına alırsa elbisesi kırışırmış.. Hava çok sıcakmış terlermiş.. Yazık ya gerçekten.. Çocuğun kucağında oturmak istemiyor olabilir, çocuğu özgüvenli birey olduğunu anlayarak yetiştirmek isteyebilirsin ; ama bencil olmayı öğreterek bunu yapma lütfen.. Çocuğuna iyilik yaptığını sanma ve lütfen bu hareketinle gururlanma.. Çocuğa tabi ki birey olduğunu hissettir, ama saygı sevgiyi öğretmeyi unutmadan lütfen.. Kendini o amcanın, o teyzenin yerine koyarak birşeyler yap lütfen..

 

Toplumumuz gerçekten artık mevsimler gibi çok farklı.. Mevsimler eski mevsimler değil.. Eskiden yağan kar bile şimdi artık  yok..  Yeni moda sobalar, petek dediğiniz şeyler bile köydeki sobalar gibi ısıtmıyor..  Ben mevsimsizce üşüyorum. Biz insanlar, hiç ama hiç büyüklerimiz gibi değiliz.. Nezaket, incelik, saygı nerdeyse sıfır..  Bütün değerlerimizi kaybediyoruz.. Eski yapıları, binaları kaybediyoruz diye üzülürken ; insan kayıplarını görünce inanın eski yapıların kaybedilmesi artık canımı o kadar acıtmıyor.. Bize ne oluyor anlamıyorum.. Herşeyden hoşnutsuz olup, hala bencil olmak, bencil olmayı düşünmek nasıl birşey acaba? Bencil olarak hala hoşnutsuz bir hayat yaşıyorsan, bencil olmamayı denesen bir de nasıl olur ? Ben şu bencilliği merak etmedim değil, ama yapamadım.. Vicdansız olamam ben.. Kendimi karşımdakinin yerine koymadan, pervasızca yaşayamam ben.. Herkes çok güzel şeyler ister hayatında.. Ama ben komşum açken mutlu olamam.. Özür dilerim anne, özür dilerim baba ama ; ben dedelerimizi, büyüklerimizi özledim..

 

Bencillik çocukken bana ; birey olduğumu, güçlü olduğumu, her istediğimin olacağını hissettirirken ; şimdi ne yaptı.. Beni ters köşeye yatırdı ; ben diye birşey olmadığını aksine bir hiç olduğumu, bana olan güveni, sevgiyi, saygıyı aldı.. Ne zaman ben bittim, bencillik de yine adına yakışır şekilde ben bittikten sonra hayatımda ki eğemenliğine son verdi.. Evet bencillik bitiyor birgün, ama bedelini ağır ödettikten sonra sen de bittikten sonra bitiyor.. Bencil olan kişi; kendini başkasının yerine koyamayan kişi oluyor.. Bundan sonra hep birlikte; kendimizi her koşulda başkasının yerine koyarak; çevremizde de bu farkındalığı yaratarak daha mutlu, musmutluu bir çevre için büyümeye ne dersiniz ? Güzel bakalım, güzel olsun değil mi? ;) 

 

Hayat hep birlikte mutlu yaşamaya değer 

                              ;)

LALENUR BALCI