- Kategori
- Çalışma Yaşamı
Benciliz bencil!

15 Ağustos 2014.
Saat 14.00 civarı.
Oturduğum apartmanın asansöründeyim.
14-15 yaşlarında bir çocuk.
Elinde bir poşet. Yedi sekiz adet meşrubat şişesi.
Üstünde rengi belli olmayan uzun kollu bir tişört ve yine rengi kaçmış toz içinde bir pantalon.
Hava İstanbul'da 34 derece. Hem de gölgede.
Apartmanımızın 15 katlı.
Çocuk, bu çok sıcak günde, damda beraber çalıştığı işçilere yiyecek, içecek götürüyor.
Kendisine soruyorum
Okula gidiyor musun?
Okulu bıraktım diyor.
Dışardan devam et diyorum.
Öyle yapacağım diyor.
Boynu bükük. Yüzü yorgun.Çaresiz.
15 ci kata çıkıyor.
Oradan çatıya çıkacak.
Sıcaklık güneşin altında belki de 40 derece.
Şapkası dahi yok.
Nesi var ki?
Allahtan başka.