- Kategori
- Kişisel Gelişim
Beyaz bir sayfanın güzelliği...

Kalemi elime aldım, masamın üzerine bir sayfa dosya kağıdı koydum.
Yazmaya başlayacağım ama kalemim bir türlü temas edemiyor kağıda...Neden mi?
Kağıda bakıyorum, bakıyorum kıyamıyorum o beyazlığa, o beyaz güzelliğe...
Saçmaladığımı düşünebilirsiniz, ama durup düşünürseniz, ne denli haklı olduğuma hak vereceğinizi umuyorum. Dolma kalemimin ucunun temas ettiği yerde bir iz beliriyor, "- Aman Tanrım, çok iyi bir şey yazmalıyım /çizmeliyim diyorum" içimden... Aksi taktirde kağıda büyük bir haksızlık yapmış olacağımı düşünüyorum. Bu nedenle, ben yıllardır kalemlerimi, defterlerimi çok özenle seçerim. Onlara verdiğim değer
nedeniyle, yazıp, çizecekleriminde özenle seçilmiş olması gerekiyor benim için...
İşte bu nedenle ben, beyaz bir sayfa gibi temiz ve net olan çevremdeki insanlara da aynı özenle yaklaşmaya çalıştım, çalışıyorum. Benim kağıtlarıma, kalemlerime, hepimizin ekmeğe gösterdiği saygıyı birbirimize
göstersek çok daha huzurlu yaşarız. Ekmeğe niçin saygı gösteririz? Çünkü nimettir. İyi de eşlerimiz, çocuklarımız nimet değil mi? Öğrencilerimiz, çıraklarımız, komşularımız nimet değil mi? Ekmeğe ve inandığımız diğer şeylere gösterdiğimiz saygıyı birbirimize göstersek, ne güzel olurdu. Ben bugüne kadar yerdeki ekmeğe tekme atıldığını hiç görmedim. Ama yerdeki insana tekme atıldığını çok gördüm. Ama dini kaygılarla ekmeğe dikkat eden bizlerin,
beyaz bir sayfaya tek çizik atıp çöpe attığımızı çok gördüm. Bunu yapan insanların birbirine değer vermesini beklemek, ne kadar gerçekçidir, bilmiyorum. Ama umutla bakıyorum hayata ve birgün bütün bunların yola gireceğine inanıyorum.
Hepinize beyaz bir sayfa açmanızı öneriyorum hayatınızda ve çevrenize değer vererek yaşamaya çağırıyorum.
Nice beyaz sayfalara...