- Kategori
- Şiir
Bir Ankara vardı doğuya çok uzakta
Ben doğuda doğmuş, doğuda büyümüşüm,
Sonra Akdeniz'in kıyılarına varmışım,
Doğarken üşümüş, büyürken ağlamışım,
Karlı boranlı dağların eteklerinde,
Yardımcı olmuş Anneme Emine teyze,
Görmemişim ne Ebe ne Hemşire,
Gözlerimi Mirzan mahallesinde açmışım,
Ben acıların, üzüntülerin, gam ve çilelerin çocuğuyum..!
*
Yokluğun, çaresizliğin acısını iyi bilirim,
Kuru ekmeğe alışmış ayranı katık yapmışım,
Karlı, buzlu yollarda yalın ayak gezmişim,
Soğukta tireyen ellerimi koynumda,
Uyuşmuş parmaklarımı ağzımda ısıtmışım,
Ben acıların, üzüntülerin, gam ve çilelerin çocuğuyum..!
*
Gündüzleri ahuzarda geceleri karanlıklarda ağlamışım,
Baş koyduğum yastığı gözyaşlarıyla ıslatmışım,
Görünmesin diye yastığın yüzünü çevirmişim ,
Hep ağlamışım gözyaşlarımı ceyhun etmişim,
Ben acıların, üzüntülerin, gam ve çilelerin çocuğuyum..!
*
Çocukluğumda bir Ankara vardı Doğuya hayli uzakta,
Bir Baba vardı Ankara da Adı Devlet baba,
Devlet baba hatırlamaz, bakmaz doğdaki evlatlarına,
Dilden düşmezdi bu söylemler Mehmet küçükken dinler,
Şimdi büyümüş çınar olmuş hâlâ O ses kulaklarında,
Ben acıların, üzüntülerin, gam ve çilelerin çocuğuyum..!
*
Hastaya ilaç yapardı teyzeler, nineler dedeler,
Doktor yoktu Bingöl'e uzaktı eczaneler, hastaneler,
Hastalıklara teşhis konmazdı Allah'ın emriyle öldü ölüler,
Bir Ankara'yı, Bir Devlet babayı konuşurlardı büyükler,
Ben acıların, üzüntülerin, gam ve çilelerin çocuğuyum..!
*
Yollar yoktu, kar çoktu hiç bitmezdi kışımız,
Güneş ısıtmazdı don olurdu erimezdi karımız,
Baharı görmeden arada kaynar biterdi yazımız,
Doğu insanına mahsustu silinmezdi yazgımız,
Ben acıların, üzüntülerin, gam ve çilelerin çocuğuyum..!
*
Bir Ankara vardı doğuya çok uzakta çok,
Bir Devlet baba vardı hiç sesi sedası yok,
Kuru ekmek yanında ayran varsa karnın tok,
Kim bilir Ankara bilir, Devlet baba bilir kusur çok ihmal çok,
Ben acıların, üzüntülerin gam ve çilelerin çocuğuyum..!
MehmetBURAKGAZİ-MERSİN
- Toplam blog
- : 608
- : 2204
- Kayıt tarihi
- : 12.04.12
Bingöl'de, Baharın son ayında, ikindi üzeri un ambarı (kiler) arkasında, ebesiz, hemşiresiz, Emin..