- Kategori
- Anılar
Bir fotoğraf karesi
Bir garip hüzün çöktü aniden, bir sızı kapladı yüreğimi.
Birden kıpırdadı içim, geçmişe yolculuk vardı hücrelerimde.
Bir fotoğraf karesi canlandı gözümde.
Beşeri varlıktır insan, sosyal yaşamın içinde var olan. Ana babası, büyükleri küçükleri, eşi dostu vardır. Amca, dayı, hala, teyze, yeğenler, kuzenler vardır yaşamın içinde.
O küçük varlığın başını okşamayı bilmeli büyükler sevdiğini hissettirmeli belki küçük bir dokunuşla, belki de bir fısıltıyla... Önemli saymalısın kendini amcan, dayın... için. Varlığı olmalı yaşamında onların, yerleri belirgin olmalı gönül fotoğraflarında, ama bu yeri onlar belirlemeli.
"Cici kızım" demeli amca belki, o sözü duyduğunda için ısınmalı. Gözlerine bakmalısın, gözleriyle buluşmak için, sevgi köprüsü kurarak :(
Öyle bir çizgi çizmeliler ki yaşamında onların çizdiği çizgi hiç silinmemeli.
Ve birgün yok olup gittiklerinde için sevgiyle burulmalı, hüzünle değil.
Kimbilir belki bu yüzdendir onları önemsemem, o küçücük dünyalarının devlerine olduklarından çok daha fazla değer vermem belki bu yüzden. Seviyorum kendimden küçükleri, sevdiğimi göstermeye çalışıyorum, hissederek onları, hissettirmeye çalışıyorum kendimi.
Belki hep bu yüzden.
(Ruhun şad olsun amca... Ellerini ellerimde, dudaklarını yanağımda hiç hissetmediğim, beni sevdiğini hiç bilmediğim amcam huzurlu ve rahat uyu sonsuz uykunda.)
- Toplam blog
- : 153
- : 1584
- Kayıt tarihi
- : 18.12.08
Yaşamayı seven, yaşamı dürüst ve içten yaşayan, evi, eşi ve iki yavrusunun annesi... ..