Bir gün

Aslında birkaç gün önce yazacaktım “ Bir gün “ başlıklı yazımı. Lakin artık teknoloji olarak geri kalmış bilgisayarımın azizliğine uğradım. Bilgisayarımın ekranı karardı ve tekrardan başlat düğmesine basınca tüm yazdıklarım gitti… Neyse, kısmet bugüneymiş…

Genelde masallarda sıklıkla duyduğumuz bir sözcük bir gün… Hani bir gün Pamuk Prenses ve Yedi Cüceler diye başlayan… Yani çocukluğumuz en arı halimiz… Güzel günlerdi… Hala içindeki çocuğu koruyabilen insanlar bence kötü insanlar değildir…

Kötülüğün, zulmün ve savaşların olduğu bu dünyada umudu ve inancı korumak öylesine zor ki… Halbuki bu dünyada herkese yetecek kadar besin var… Dünyanın tüm zenginliğine sahip olsanız da yaşama  veda ettiğinizde bu servetinizi götürebilecek misiniz öteki dünyaya ? Ya da götürebilmiş olan var mıdır? Maneviyata, iyiliğe önem veren insanların sayısı gün geçtikçe azalıyor… Ve hayatta öyle insanlarla ve olaylarla karşılaşıyoruz ki umudumuzu, inancımızı ve merhametimizi sorguluyoruz. Öncelikle insanlardan başlayalım.. Gerçi olayları da insanlar yaratıyor o ayrı mesele… İnsanoğlu doğa olaylarına karşı koyamaz.. Zannediyorum bunda hem fikiriz. Lakin misal depremin yıkıcı etkilerini azaltabilir tabi gözünü para hırsı bürümüş bir insan değilse… Dünyanın neredesinde olursa olsun hatta dili, dini, cinsiyeti ne olursa olsun insanlar dün de zulüm görmüştü, bugün de görmekteler  ve ne yazık ki gelecekte de görecekler… Siyasi yönden savaşı engelleyecek konumda değilim… Zulüm görenler için yapabileceğim tek şey dua… Duanın gücünü asla küçümsemiyorum yanlış anlaşılmasın… Benim duanın gücünü küçümsediğimi düşenecek kadar cahil insanlar var bu memlekette…  Düşünün, medyadan izlediğiniz ya da gazetede okuduğunuz masum insanların ölümüne, anaların evlat acılarına dua etmekten başka elimizden bir şey geliyor mu başka? Ellerinden bir şey gelebilecek olanlar siyasiler… Onlar, savaşları veya zulümleri engelleyebiliyorlar mı? Takdir bu yazıyı okuyan herkesin… Bizler, belki haksızlıkları önleyecek güce sahip değilim ama en azından bu güzel memleket için, dünya için güzel düşüncelerim var… Bu memleket kolay kazanılmadı beyler, bayanlar… Geleceğe karşı sorumluyuz ama bu memleketi, özgürlüğümü ve bağımsızlığımızı bize bağışlayan ve bu uğurda şehit ya da gazi olan herkese karşı sorumluyuz… Hani derler ya büyüklerimiz aklını başına al, düşün diye… Sizler de düşünün artık… Bu güzel memleket, şuanki konumundan çok daha iyi yerlerde olmayı hak ediyor… Ve ben bir birey olarak yaşamış olduğum tüm haksızlıklara rağmen, iyilikten, merhametten ve bu güzel memleketten iki cihanda da vazgeçmeyeceğim… Kötü insanlar kelimelerimi anlamayacaktır.. Ziyan yok… Vicdanı olanlar ve hiçbir şey yapamıyorlarsa iyi düşünen insanlar bana yeter… Şimdilik bu kadar… Allah’a emanet olun…