- Kategori
- Aşk - Evlilik
Bir kadın... Bir hayat...

Arkadaşlarıyla buluşacaktı. Hazırlandı, beklemeye başladı aramalarını. Akşam üzeri sahil çok güzel oluyordu, günün yorgunluğuna iyi gelirdi denizin kokusu ve sıcacık bir çay. On dakika sonra geldi beklediği telefon. Yavaş yavaş yürüyerek indiler deniz kıyısına. Çay bahçelerinden birine oturdular. Parkta oynayan çocuklara takıldı gözü, ne kadar sevimlilerdi. Gülümsedi küçük bir kıza.
Arkadaşları tatil için program yapıyordu. Egede bir haftalığına küçük bir yere gitmeyi düşünüyor ve onun da gelmesini istiyorlardı. Nasılsa hepsi de yalnızdı. Grup olarak gitmek eğlenceli olabilirdi. Dinledi hepsini. Gitmeyecekti, kararını söyleyince yine ikna turları başlayacaktı, biliyordu. Gülümsedi, gözlerinin içi gülüyordu. Arkadaşları ısrarlıydı bu sefer. Dinledi yine onları çayını içerken. ''Hayatında değişiklik olur, renk gelir'' diyorlardı.
Arkadaşlarıyla bile olsa yalnız başına gitmek istemiyordu tatile. Sevdiği adam olmadan yanında tadı olmazdı. Otobüste başını omuzuna koyacağı kişi sevgilisi olmayacaktı ki. Begonvilli pansiyonun mis gibi sabun kokan çarşaflarını hayal etti bir an, yalnız başına tadı yoktu onun da. Plajda yalnız kadınların saklanamayan hüznünü biliyordu. Her yerde yalnızlıklarını bastırmaya çalışırlar ama herkesten çok çıkardı sesleri. Evlerindeki erkeksiz hayatlarının sesiydi duyulan. En gürültülü kahkaha, en cüretkar elbise, en dikkat çeken haller onlarda olurdu. Ne kocaları ne de sevdikleri adamlar olmazdı yanlarında. Mutsuz, yalnız ve iyi kadınlardı onlar.
Hem gece sahildeki klüplerden yükselen müziği de tek başına dinlemek istemiyordu. El ele gezen çiftleri görünce bu defa da kendisi hüzünlenecekti. Bankta oturup sokulacağı, elini tutacağı biri yoktu hayatında. Işıl ışıl bir yaz gecesinde sevdiği ile dans etmek isterdi o da. Yıldızları beraber seyretmek, o saatte deniz kıyısında çıplak ayakla dolaşmak, yaramazlık yapmak geçerdi aklından. Yalnız gidemeyeceğini düşündü yine. Üstelik oralarda rahat bırakmazlardı, birkaç günlük bir maceraya atılmayı da hiç sevmezdi.
Arkadaşları hala ısrar ediyordu. Ne olmuş yalnızlarsa? Kadın kadına ne güzel bir tatil geçirebilirlerdi. Gözleri güldü yine yeşil yeşil. Bir tatile onun da çok ihtiyacı vardı ama ''yalnız kadınlar grubu'' olarak gitmek hiç cazip değildi.
''Evlenirsem eşimle giderim, yalnız başıma tadı çıkmaz.'' dedi arkadaşlarına. Hepsi de onu çok sever ama bu haline kızarlardı. Hava karardı mı evden çıkaramazlardı, bir eğlenceye götüremezlerdi hep ''yalnız başıma gitmem, ben de böyleyim işte ne yapayım'' derdi her defasında.
Saatler geçmiş, karanlık çökmüştü iyice. Bu tatile de onsuz gideceklerdi. Yavaş yavaş toplanıp kalktılar.
O yine gülümsüyordu,gözlerinin içi gülüyordu yeşil yeşil.
Arkadaşları tatil için program yapıyordu. Egede bir haftalığına küçük bir yere gitmeyi düşünüyor ve onun da gelmesini istiyorlardı. Nasılsa hepsi de yalnızdı. Grup olarak gitmek eğlenceli olabilirdi. Dinledi hepsini. Gitmeyecekti, kararını söyleyince yine ikna turları başlayacaktı, biliyordu. Gülümsedi, gözlerinin içi gülüyordu. Arkadaşları ısrarlıydı bu sefer. Dinledi yine onları çayını içerken. ''Hayatında değişiklik olur, renk gelir'' diyorlardı.
Arkadaşlarıyla bile olsa yalnız başına gitmek istemiyordu tatile. Sevdiği adam olmadan yanında tadı olmazdı. Otobüste başını omuzuna koyacağı kişi sevgilisi olmayacaktı ki. Begonvilli pansiyonun mis gibi sabun kokan çarşaflarını hayal etti bir an, yalnız başına tadı yoktu onun da. Plajda yalnız kadınların saklanamayan hüznünü biliyordu. Her yerde yalnızlıklarını bastırmaya çalışırlar ama herkesten çok çıkardı sesleri. Evlerindeki erkeksiz hayatlarının sesiydi duyulan. En gürültülü kahkaha, en cüretkar elbise, en dikkat çeken haller onlarda olurdu. Ne kocaları ne de sevdikleri adamlar olmazdı yanlarında. Mutsuz, yalnız ve iyi kadınlardı onlar.
Hem gece sahildeki klüplerden yükselen müziği de tek başına dinlemek istemiyordu. El ele gezen çiftleri görünce bu defa da kendisi hüzünlenecekti. Bankta oturup sokulacağı, elini tutacağı biri yoktu hayatında. Işıl ışıl bir yaz gecesinde sevdiği ile dans etmek isterdi o da. Yıldızları beraber seyretmek, o saatte deniz kıyısında çıplak ayakla dolaşmak, yaramazlık yapmak geçerdi aklından. Yalnız gidemeyeceğini düşündü yine. Üstelik oralarda rahat bırakmazlardı, birkaç günlük bir maceraya atılmayı da hiç sevmezdi.
Arkadaşları hala ısrar ediyordu. Ne olmuş yalnızlarsa? Kadın kadına ne güzel bir tatil geçirebilirlerdi. Gözleri güldü yine yeşil yeşil. Bir tatile onun da çok ihtiyacı vardı ama ''yalnız kadınlar grubu'' olarak gitmek hiç cazip değildi.
''Evlenirsem eşimle giderim, yalnız başıma tadı çıkmaz.'' dedi arkadaşlarına. Hepsi de onu çok sever ama bu haline kızarlardı. Hava karardı mı evden çıkaramazlardı, bir eğlenceye götüremezlerdi hep ''yalnız başıma gitmem, ben de böyleyim işte ne yapayım'' derdi her defasında.
Saatler geçmiş, karanlık çökmüştü iyice. Bu tatile de onsuz gideceklerdi. Yavaş yavaş toplanıp kalktılar.
O yine gülümsüyordu,gözlerinin içi gülüyordu yeşil yeşil.