Bir kediyi hayata tutundurabilmek

Beni tanıyanlar bilirler hayvamalrı ayırmadan severim (haşerat haricinde, eğer evimdelerse onlara gıcığım var). Pek çoğunuda besledim. Kedi, köpek, kuş, balık. Ancak dün akşamki olay ilk defa başıma geldi.

Bizim site kedi ve köpek cennetidir. Hatta aralarda tavukların bile gezindiği olur. Kedilerimiz her ne kadar sokak kedisi olsada tüm komşular tarafından, kimi zaman özel mamalarla, kimin yemekle çoğınlukla mangalla, beslenirler. Hata öyledirki hangi kedi kimin yavrusu, kimin torunu biliriz. Geçen gün bizim hamile kedilerden biri doğum yapmış. Ne olmuş, nasıl olmuş tam anlamasamda anne kedi birkaç gün önce yavruları terketmiş. Yavru dediğimde gözünüzün önüne oyuncu şirin küçük kedicikler geliyorsa yanılıyorsunuz, bunlar işaret parmağım büyüklüğündeler anca. Gözler kapalı. Üç yavruyu açlıktan olduğunu tahmin ettiğim nedenle kaybetmişiz. Bizim haberimiz olaydan dün gece yarısı bahçede otururken site görevlisinin koşturmasıyla anladık. Son yaşayan yavruyu kurtarma operasyonu yapıyolarmış site yönetici ile meğerse. Durur muyuz, tabii ailecek biz de katıldık operasyona.

Kedi elimize geldi ama tutmaya korkuyoruz. O kadar küçük ki. arada yorulup uyuyakalıyor, tabii biz de bir korku, acaba öldü mü diye. Dedim ya çok hayvan besledim ama anne sütünü hiç almamış bir kaç günlük terkedilmiş bir yavru hiç besledim. Elimizde geldiğince sıcak tutmak için sardık benim tüylü atkıya (hani tüylü yumuşak ya belki rahat eder) Sonrasında önce eldivenle emzirme denemesi kesin başarısızlık ile sonuçlandı. Aramalar sonucu komşulardan şırınga temin ederek kediciğim midesine gönderdik birşeyler. Evde de yeni doğan kediye verecek birşey yok ki. Benim kız gelmiş 5 yaşına ne bebek maması, ne pirinç unu varsa varsa sadece süt. Isıp verdik sütü. Sabaha çıkar çıkmaz bilmeden yattık yataklara.

Sabah 6 da saat çaldı. Eşim git kedi beslenecek diye uyandırdı beni. Bende bir korku, ya ölmüşse, çok üzülürüm. Cesareti toplayıp indim aşağıya, baktım bizimkisi acıkmış miyavlıyor. Derin bir oh çekip sütünü hazırladım. Sabah sütü içerken uyuya kalamasını görmeliydiniz. Mucize gibiydi. Bunu bir de kızım doğduğunda yaşamıştm. Kızımda (hatta hala) kafasını gönlüme koyar uyurdu, şimdi bu kedicikte aynısını yapıyor.

İlk geceyi atlakttık. Bakalım yaşatabilecek miyiz? Ufacık bir kediyi hayata tutundurabilecek miyiz?