- Kategori
- Güncel
Bir tecavüzün düşündürdükleri!

Taciz ve tecavüz..
Vicdanları huzursuz etmeli…
Üzeri örtülmemeli…
Yalnız kalmış, istismar edilmiş çocuklar sık mağdurudur tecavüzün… Sadece çocuklar değil yetişkinler de tecavüze uğrar sıklıkla.
Tecavüz için yalnız kalmak terk edilmekte gerekmez.
Dünkü Milliyet’te ‘’14 yaşındaki liseli kıza 20 gün boyunca tecavüz’’ haberini okudum. Utandım insanlığımdan.
Bu ilk değil..
Çok farklı kesimlerden çok farklı örnekler vermek mümkün… Tecavüzcüler arasında madde bağımlıları gibi suç işlemeye meyillilerin yanında, baba, dede unvanlarına sahip olmuş, ancak bu kavramların içerdiği duyguları kazanamamış zavallılar da var.
Muhafazakar kesimin ağırlıkta olduğu bir toplumda, cinsel suçların her gün gazete manşetlerine yansıyacak kadar çok olması bir çelişki gibi görülse de kapalı toplum yapısı ile cinsel istismarın doğru orantılı olduğunu yapılan araştırmalar göstermiştir. Töre, namus gibi gerekçelerle kamuoyuna yansımayanları düşünürsek sorunun boyutunun daha büyük olduğu anlaşılır.
Bir erkek olarak anlamakta güçlük çektiğim erkeği insani duygularında arındırıp tecavüz makinesine dönüştüren şey nedir? Yoksa hayvanlaştıran, içgüdülerinin esiri yapan mı demeliyim? İçgüdüleriyle hareket eden hayvanların uyduğu kurallar olduğunu düşünürsek bu sapıklara hayvan demek hayvanlara haksızlık olmaz mı?
Tecavüzcüleri erkeklerden saymıyorum artık.
Erkek bu değil!
Ne yapılmalı? Çare nedir?
Çare suç uzvunu kesmekte midir?
Yoksa daha insancıl kansız cezalara mı yönelmeli yasa koyucular? Mesela suçu sabit görülenlere her gün yeterli dozda östrojen hormonu vermek gibi. Onları bir miktar kadınlaştırmak daha makul bir çözüm olur sanırım.
Mağdurun ruhunda yarattığı büyük travmayı tedavi etmez ama toplumsal vicdanı bir ölçüde rahatlatır.
Galiba asıl çözüm bilinçli, duyarlı, açık bir toplum oluşturmak.