- Kategori
- Aşk - Evlilik
Bıraktığım gibisin
Hep bulmak istediğim yerdesin içimde… Aramıyorum seni artık bıraktığım gibisin. Güneş seninle daha bir anlamlı doğardı.
Mendereste güneşin batışıyla yitirmiştim seni. Bilseydim sarılır mıydım? Yalan aşkın sevgin yalan…
Beni şimdi savursalar olur olmaz yerlere mühim değil sensiz ne anlamı var bu şehrin. Ne anlamı var Mendereste batan güneşi izlemenin. Adana’nın sokaklarında dolaşmanın ne anlamı var.
Bıraktığım gibisin, gülüşünle hep aynı sen karşımda beni yargılayan aşkımı kabullenmeyen bir sen var yine.
Seninle olan her dakikanın anlamı vardı oysa. Aklım hep sende nasıl yitirir bu sevdayı hala çözemedim. Âşıklar uslanmaz diye söyler dururlar demek doğruymuş. Ben her saniye uslanmazım çünkü sana aşığım.
Bir günü sensiz geçiremedim nasıl olduğunu bende bilmiyorum. Sana yazıyorum sana içiyorum hep sana bencil duygularım hep sen varsın. Bıraktığım gibisin hep olmanı istediğim sen. Aklım seni öyle görüyor yüreğimde ama gözlerim… Yoksun işte. Seni aradım ben Adana’nın olur olmaz yerlerinde adını sordum bilen bilmeyen herkese. Ben sana aşığım, ne kadar cesur değil mi yüreğim her yerde korkmadan söyleyebiliyor aşkı.
Sana gelmeye çalışıyorum her sen akla geldiğinde. Etrafım o anda dört duvarla çevriliyor. Nedenin anlamdan gözyaşlarına boğuluyorum hiç utanmadan şehrin en kalabalık caddelerinde ağlıyorum. Çünkü her gözyaşımda sen varsın silerdin hatırlar mısın? Elinle alır yüzüne sürerdin birde ardından sende ağlardın nedensiz. Benim bir nedenim vardı. Seni kaybetme korkusu. Ve kaybettim de seni…
Bıraktığım gibisin hala inatçı hala vurgun duymaz, hala sevgiye susamış bir duygu seli içerinde boğulan bir sen…
Yaşamıma girdiğin günü düşünüyorum. Ne kadar gülünç durumdaydım o zaman. Sevgi sözcüklerini ilk sana değil çıkıp köprünün başına trenlere haykırmıştım ne kadar aptalmışım be…
Hepsini aşkıma saydım şimdi gülüyorum. Bıraktığım gibisin aştan anlamaz beni bir hiçe terk edip giden o insafsız bir sen var karşımda. Ne söylememi beklerdin onca geçen dokunuşlardan, sevişmelerden yoksun yılların telafisini alt edecek ne dememi isterdin…
sana yazdım sevgi sözcüklerini
yazdığım her yazıda aşk vardı
karalamaya çalıştım benim olmayan duygularını
her defasında senin adın çıktı
bende unutmak isterdim senin unuttuğun gibi
olamayan duygularda boğuluyorum
silmeye çalışıyorum inatla tekrar yazılıyorsun
aklım hep sende sen nerde
sen düşlerde benim olmayan tenlerde
sıcaklığın kaybolup gidiyor…
Mendereste güneşin batışıyla yitirmiştim seni. Bilseydim sarılır mıydım? Yalan aşkın sevgin yalan…
Beni şimdi savursalar olur olmaz yerlere mühim değil sensiz ne anlamı var bu şehrin. Ne anlamı var Mendereste batan güneşi izlemenin. Adana’nın sokaklarında dolaşmanın ne anlamı var.
Bıraktığım gibisin, gülüşünle hep aynı sen karşımda beni yargılayan aşkımı kabullenmeyen bir sen var yine.
Seninle olan her dakikanın anlamı vardı oysa. Aklım hep sende nasıl yitirir bu sevdayı hala çözemedim. Âşıklar uslanmaz diye söyler dururlar demek doğruymuş. Ben her saniye uslanmazım çünkü sana aşığım.
Bir günü sensiz geçiremedim nasıl olduğunu bende bilmiyorum. Sana yazıyorum sana içiyorum hep sana bencil duygularım hep sen varsın. Bıraktığım gibisin hep olmanı istediğim sen. Aklım seni öyle görüyor yüreğimde ama gözlerim… Yoksun işte. Seni aradım ben Adana’nın olur olmaz yerlerinde adını sordum bilen bilmeyen herkese. Ben sana aşığım, ne kadar cesur değil mi yüreğim her yerde korkmadan söyleyebiliyor aşkı.
Sana gelmeye çalışıyorum her sen akla geldiğinde. Etrafım o anda dört duvarla çevriliyor. Nedenin anlamdan gözyaşlarına boğuluyorum hiç utanmadan şehrin en kalabalık caddelerinde ağlıyorum. Çünkü her gözyaşımda sen varsın silerdin hatırlar mısın? Elinle alır yüzüne sürerdin birde ardından sende ağlardın nedensiz. Benim bir nedenim vardı. Seni kaybetme korkusu. Ve kaybettim de seni…
Bıraktığım gibisin hala inatçı hala vurgun duymaz, hala sevgiye susamış bir duygu seli içerinde boğulan bir sen…
Yaşamıma girdiğin günü düşünüyorum. Ne kadar gülünç durumdaydım o zaman. Sevgi sözcüklerini ilk sana değil çıkıp köprünün başına trenlere haykırmıştım ne kadar aptalmışım be…
Hepsini aşkıma saydım şimdi gülüyorum. Bıraktığım gibisin aştan anlamaz beni bir hiçe terk edip giden o insafsız bir sen var karşımda. Ne söylememi beklerdin onca geçen dokunuşlardan, sevişmelerden yoksun yılların telafisini alt edecek ne dememi isterdin…
sana yazdım sevgi sözcüklerini
yazdığım her yazıda aşk vardı
karalamaya çalıştım benim olmayan duygularını
her defasında senin adın çıktı
bende unutmak isterdim senin unuttuğun gibi
olamayan duygularda boğuluyorum
silmeye çalışıyorum inatla tekrar yazılıyorsun
aklım hep sende sen nerde
sen düşlerde benim olmayan tenlerde
sıcaklığın kaybolup gidiyor…
- Toplam blog
- : 43
- : 603
- Kayıt tarihi
- : 12.06.10
1983 Adıyaman doğumluyum. Çukurova Üniversitesi Bilgisayar Programcılığı bölümünde okuyorum. Adana y..