Bizim eve ''Domuz Gribi'' giremez!

Domuz gribi bizim eve giremez dediysem giremez!

Domuzlar benim gibi hayata pozitif bakıyorlar mı?

Domuzlar her domuz gribi vakasından ölenleri duydukça kendileri hakkında ki düşüncelerimizi yeniliyorlar mı?

Ben domuzlar hakkındaki düşüncelerimi hergün yeniliyorum!

Domuzlara karşı daha bir cesaretleniyorum.

Böyle giderse domuzları sevmeye bile başlıyabilirim.

Domuzlar öpme, öpüşme dediler, kimseye ne öptürüyorum kendimi ne de ben öpüyorum kimseleri..

Kocanla - karınla yatma!

Yatarsan ''CISS'' olur dediler.

Değil yatmak, karı - koca olarak kalkmadık bile!

Ellerimizi yüzümüzü ayaklarımızı uzanabildiğimiz her uzvumuzu, her saat başı yıkıyoruz.

Malumunuz artık gusül abdesti almıyoruz!

Okula, işe, aşa, komşulara daralttık kendimizi.

Bol - bol kalsiyum sandoz (!) içiyoruz.

Kısacası C vitamini takviyesi halindeyiz.

Dün farkına vardım.

Artık mandalina portakal ve limon gibi düşünmeye başlamışız..

Sahi!

Unutulur mu her gün tavuk suyuna çorba?

Üstüne azıcık pul biber - karabiber ve hoşa giden her baharatla.

Ninemden öğrenmiştim.

Grip olunca içersin şifa olur demişti.

Söz konusu domuz gribi'yse ben hala iyimserim.

Çünkü; yazmışım evin kapısına:

''BU EVE DOMUZ GRİBİ GİREMEZ! GÜLE GÜLE DOMUZCUK''

Zorla domuz gribi olunmaz!

Olmamalı!

OLDURULMAMALI!

''Melekler yüreğinizden öpsün''

Ben Sabiha Rana