- Kategori
- Magazin
Gülben Ergen Facebook'tan kahramanlarına seslenmiş...
Gülben Ergen ve Ailesi
Gülben Ergen İnternetten Facebook'tan kahramanlarına seslenmiş...
Gülben Ergen'in ilk bebeğini dünyaya getirdiği günlerdi. Bodrum Havalimanında karşılaşmıştık.. Ailesinden birileri ve belli ki bir iki de yardımcaları vardı yanında.. Ama o kimseye vermemiş, sevgi dolu yüzü ve o tatlı gülüşüyle sımsıkı sarılmış kendisi taşıyordu bebeğini.. Daha önce çocuklarını ve köpeklerini yardımcılarına taşıtan sanatçılara şahit olduğumdan çok etkilenmiştim.. Yanımdakilere ''Helal olsun Gülben Ergen'e'' dedim. Kendisinin şarkılarını ne zaman duysam severek dinlerim. Dün gece yarısı Facebok'da rastladığım o çok özel seslenişini tesadüfen okuyunca; Gülben Ergen'in anneliğini tüm içtenliğimle kutlamak istedim..
Gülben Ergen Hanımefendinin, internette, Facebook'da rastlayıp okuduğum ve beni çok duygulandıran o içten seslenişi;
Kahramanlar :)
Üzerime düşüyor yine sabah ezanı sesleri
Yine her yer maviye boyandı ve
Yine mucizeler..
Hayatın bana sunduğu tüm güzelliklerin zirvesindeyim artık
Allah'a o kadar yakın hissediyorum ki kendimi, bu tarifsiz gücüm, bitmeyen sabrım bundan olsa gerek...
Sıra sıra kelimeleri, pek şirin biraz da bilmiş ifademle, yanyana dizmesini iyi bilen ben, kalakaldım öyle bir şaşkın, bir gülen, bir ağlayan...
Aklımı sorguluyorum bazen, buradasın di mi? diye. Çıt yok..Yok yok buradadır diyorum..
İçeriden bir ses, “şşşt ben yüreğinim, bana bak sen artık boşver aklı maklı”..
E doğru, cevap bile vermiyor zaten...
Derin bir nefes alıp kokluyorum zorlu mücadelenin minik iki kahramanını..Evet onlar birer kahraman. Erken geldiler..
Biz baştan başarırız dediler, ben dayanamayıp ellerimi ısırırken onlar gülümsediler ve uyurken bile gülümsediler o günlerde içimden çıkıp kollarıma gelememişlerdi, kollarımdan yataklarına geçememişlerdi,hazırladığım tulumlarını bile giyememişlerdi..
Ben çok üzgündüm..
Parmağım minik ellerinden hiç ayrılmadı. Ben konuştum ve kahramanlar dinlediler.
Beni yine annelikle taçlandırdılar. Atlas'a ”Abi” madalyası taktılar. Bu iki kahraman bizi kocaman bir aile yaptılar...
Şimdi uyuyorlar odalarında, biz parmak uçlarımızda yürüyoruz..
Hep yavaş konuşuyoruz sanki..
Gülben.
Sevgili Gülben Ergen, kahramanlarınızın ve sizin yüreklerinizden öpsün melekler..
Sabiha Rana
- Toplam blog
- : 1989
- : 4996
- Kayıt tarihi
- : 26.10.06
Gazeteci - Yazar (NLP Uzmanı - İlişki ve Yaşam Koçu) Yaşarken dünyayı dolaşmayı, topraktan güneşe..