Bizler...

Ne kadar da zavallı bir düşünceye sahipmişim... Bu alanın dışardaki kin, nefret, düşmanlık ve birbirini gırtlaklayan insanlardan soyutlanacağını burada, dışarıda kuramadığımız insanca, hoşgörülü bir barış ortamını kuracağımızı hayal etmiştim.Şimdi anlıyorum ki biz insanlar bunu hiç bir zaman başaramayacağız. Şu küçükcük toplulukta bile birbirimizin fikirlerine, sözlerine saygı duymayı hoşgörü ile yaklaşmayı beceremiyoruz.

Niyetim ahkam kesmek, akıl vermek hele hele doğru yolu göstermek değil. Sadece kendi gözlerimden gördüğümü paylaşmak istedim. Sadece paylaşmak... Tıpkı burada olan herkesin yaptığı gibi. Bu nedenle karşıt fikirleri elbet kabul edebilirim. Katılmasam bile en azından dinlemeyi başarabilirim. Kimseye de "sen neden bunu bana söyledin?", "sen nasıl böyle düşünürsün?" demem. Böyle bir hakkı kendimde görmüyorum çünkü. Bu hak kimseye ait değildir. Herkes dilediğini düşünür dilediğini söyler ve sözün muhatabı da gereken cevabı yine saygıyı ihmal etmeden verir. Bu anlaşılmayacak bir düşünce midir? Ya da bunu yapmak çok mu zordur?

Birbirimizi kırıp incitmek ne kadar kolay... Birbirimize saygısızca hakarete varan sözler söylemek... Hep doğruları bildiğini sanan bir topluluğuz biz. Bizim mükemmel beynimiz dışında kimse doğru bir şey düşünemez. Doğru bir fikre sahip olduğumuza delice bir inançla bağlandığımız vakit etrafımızdaki farklı düşünceleri silip süpüren geçen varlıklarız ne yazık ki. Oysa neye göre kime göre doğru bunlar? Senin fikrin doğru ise diğerlerinin fikirlerinin anlamı yok mu? Bu bir zengilik değil de nedir? Kendi beynimizin çemberinden çıkıp farklı fikirleri öğrenmek ve o fikirlere hoşgörüyle saygıyla yaklaşarak daha önce görmediğimiz bir açıdan bakmak zenginlik değilse nedir?

Bizler dünyanın kan revan içinde olduğunu, dünyaya barışın değil savaşların hakim olduğunu söyleyen bizler... Bizler herşeyin en güzelini bulmak niyetiyle kalem oynatanlar... Bizler kalplerinde daha güzel bir dünyaya dair umut taşıyanlar... Bir avuç insan barış içinde yaşamayı ve birbirimizi kabullenmeyi öğrenemeyen bizler...

Şimdi durup şu halimize bakalım ve düşünelim; umut dolu, barış içinde ve güzel bir dünya yaratmayı başarabilir miyiz acaba?

RESİM: Carlo Maria Mariani