- Kategori
- İlişkiler
Blog terapi
Çok özlüyorum, baş edemiyorum, ne huzur, ne başarı ve ne de af (kendimi) mümkün değil son tahlilde.
Çok kızıyorum, bu arsızlığıma, bu kolay bozulur düzenime, hemen karışıveren aklıma ve istikrarsızlığıma.
Bir yanım direnmiş 14 yaşa saplanmış, ı-ıh asla büyümemiş. Dünya, içimdeki ergenin etrafında dönerken ben yaşlanıp çoluk çocuk ve sorumluluk… ufff.
Yok bu ne apati, ne ilaç yan etkisi ne disinhibisyon ve ne de var oluş kaygısı hiçbiri hiçbiri hiçbiri.
Bunun adı aşk.
Oldu işte, dümdüz, dipsiz, hem bencilce hem tavşanla dağ misali, ooh elime sağlık, kucaklayıp kendimi, bütün zaaflarımın altına kaşemi basıyorum, ister ayıplayıp yapayalnız bıraksınlar, ister 31 yıllık insan-kadın hayatımı meslekte acemilikten yok saysınlar…
Baştan da başlarım, sondan da katlarım, bir enerji, bir keyif tadımı kimse kaçıramaz…
Bütün dünya şu andan itibaren Rusça okuyup Çince yazmaya başlasa bile yalnız hissetmem mümkün değil, çünkü insanların gözlerinin içine bakmak mümkün yine de.
Reddediyorum kendimi analiz etmeyi, duygularımı derleyip dosyalayıp kendimden uzaklaştırmayı ve dahi tüm rüyalarımı “işleme” esaslı anılarıma yormayı, red-de-di-yo-rum.
Her duygumu sahiplenip her aklımdan geçeni gerçek farz ederek, (en az herkes kadar) tedavi etme işini doktoruma bırakıp ben kendimi sevmeye gidiyorum.
Evet, gittim bile.
Not: Blog yazmak bir terapi aslında, hem aleni her şeyi döküp saçıyorsun, hem kimsenin ruhu duymuyor, hem de yazdıkça tutkuların azalıp inceliyor, vazgeçince silmek de mümkün (diyelim utandın, tadın kaçtı, süper egon kaşındı vs.) pek keyifli pek efektif…tavsiye olunur.
- Toplam blog
- : 39
- : 625
- Kayıt tarihi
- : 31.07.07
34 yaşına girdim profilde hala 30 yazıyor bir türlü değiştirmeyi beceremedim, dur bakalım bu sefe..