Blogda yazmak...

Hani bazı sanatçılar vardır...

"Ne zamandan beri şarkı söylüyorsunuz / resim yapıyorsunuz?" diye sorulduğunda...

"Daha konuşmaya başlamadan" cevabını verirler.

Ya da "Kendimi bildim bileli" dir yanıtları.

Ben de kendimi bildim bileli yazanlardanım.

Yazı yazmayı öğrendiğimde küçük küçük "hikayemsiler" yazmaya başlamışım. Şimdi çok gülüyorum tabii "o saklanmış hazineleri(!)" gördüğümde.

Kargacık burgacık bir yazıyla "Bana yapılanları" anlatmışım bir hikaye içinde. Ama iki-üç satırlık şeyler bunlar.

Günseli bebek olmuşum anlatırken. Nedense...

Belki de ilk hikaye kitabımın kahramanı olduğu içindir. Kim bilir?

"Günseli bebeğe pırasa yedirdiler... Çok kustu... Çok ağladı" yazmışım mesela.

Ya da "Günseli bebeğin çok sevdiği terliklerini, bir arkadaşı giymek istemiş... terlikler de onu ısırmış." gibi.

Tabii çok düzgün değil cümleler... Çocuk diliyle yazılmış.

Sonra ortaokul ve lise yıllarında "bütün sınıfın kompozisyonları" benim kalemimden çıkmaya başladı. Hiç de yüksünmedim... Bayılıyordum yazmaya.

Şiirler... Denemeler... Küçük hikayeler... Ve içimde yazamadığım pek çok isyan ve sevinçlerin yanısıra yaşadım ve yaşıyorum hayatımı.

Bir konu hakkında yazmaya başladığımda... O yaşanmışın içinde buluyorum kendimi.

Örneğin... Acıtılan bir çocuksa kahraman... O çocuk oluyorum.

Ya da fettan bir kadın...

Belki de tutucu bir ailenin isyankar kızı.

Çevremde yaşananları dinlerken... Empati yapıyor olmam, sanırım bunları yazabilmemi sağlıyor.

Yazmanın yanısıra... Okumak en büyük tutkum.

Hani insanlar yemeğe acıkırlar ya... Ben kitaba acıkırım.

Tercihim olan konu ve yazarları... Deliler gibi okurum... Bilmek isterim her şeyi.

Bir görüşe ait kitabın... Hemen bir karşı görüşünü okumaya çalışırım. İki taraftan da bakabilmek adına.

Okumak... Yazmak... Yaşamımın sevdiklerimden çaldığım zamanlarını kapsıyor.

Yazdıklarımı yakın çevremin okuması ve değerlendirmesi yetmedi... Başkalarının da okuyup...Yorum yapmalarını istedim...

Blog düşüncesi de buradan çıktı zaten.

Şimdi de Milliyet Blog'da yazıyorum... Ve yazılanları okuyorum. Çok işim var... Çookkkk :)

Neden yazdım bunları?

İçimden geldiği için....

Bana biri kendini anlat dese, susar kalırım. Her konuda çılgın bir istekle konuşan ben, işte o anda ..