- Kategori
- Ben Bildiriyorum
Böcek yemiyiz!
Bugün bayağı bir doluyum, paylaşma ihtiyacımı yazarak giderdiğime inanıyorum. Yazdıklarımı ne kadar çok kişi okursa, o kadar paylaşımım artıyor demektir, çok okunduğumu hissetmek beni mutlu ediyor. Düşündümde bedenimizin arzuları için nelere katlanmak zorunda kalıyoruz! Yiyecek, giyecek, kozmetik, temizlik malzemeleri, ve benzeri diğer giderlerimiz. Hiç ölmeyecekmiş gibi acı çekip, hiç ölmeyecekmiş gibi çabalayıp durmaktayız. Armada alışveriş merkezinde bir elbiseyi çok beğendim, ama alamayacağım, (çok pahalı olması nedeniyle) üzüldüm! Üzüntü enerji kaybıdır, bağışıklık sistemini zayıflatır. Sağlıktan daha önemli başka bir şey var mı hayattta? Sağılığımız yoksa dünya bizim olsa bir değeri olmaz, çünkü farkına varamayız. Bedenimiz aslında bir gün toprak olacak ve böcek yemi olacağız. Bu fikir kendimi çok iyi hissetmeme neden oldu. Neden diye sorarsanız. Bir çok nedenler zinciri boncuk boncuk dizildi gözümde!
Bir kere beyin gücüne inanıp, gereksiz şeylere üzülmemek gerektiğini aklıma getirdi, o yeni çıkan dudak dolgunlaştırıcılar, cildi güzelleştiren kremler, bunlara zaafım var ama oldukca pahalı şeyler. Sorguladım kendimi neden bunları istiyorum, çünkü güzellik ilgi, istenilmek, sevilmek, popüler olmak için ülkemiz insanı için çok önemli, Kalbinizin güzelliğini görünür hale getirmek için dış görünüşün çekici hale gelmesi gerekiyor. Bunun aksini savunanlara yaşanmış bir sürü hikaye anlatabilirim. Büyük üstad Nasrettin Hoca çok önceleri bu gerçeği "ye kürküm ye" olarak belirtmişti.
Ama genede biraz derinleşince aslında sadece bir böcek yemi için yapılan bunca harcamalara, verilen emeklere, üzülmelere değer mi? diyede sorgulamak geldi içimden, belkide öz değerlerimizden uzaklaşmak, bizi bu kadar yüzeysel, ve materyal değerlere biraz daha ağırlık vermeye yöneltiyor. Çok biçimci bir toplum olduğumuzu gözlemliyorum, öz değerler bir yana hep dış görünüş ön planda, ama ben kendime söz verdim, koyun olma psikolojisinden kurtulup, böcek yemi olacak bir beden için kendimi üzmemeye karar verdim. Beyin gücüne önem verip, öz değerlerimizi geliştirdiğimizde, iç seyahat gerçekleşince "Bir ben vardır benden içeri" kavramını yaşayan gerçek haline getireceğim; bu kararı aldım, varsın o beğendiğim elbiseyi alamayayım ne çıkar?
"Ayakkabım yok diye üzülürken, ayakları olmayan birine rastladım" ne kadar düşündürücüdür bu söz! Şükretmeyi, asıl olanın öz değerlerimizi geliştirip, gerçek bir insan olma yolunda ilerlememiz gerektiğine inanıyorum.
"Bilmeyenler neyi bilmiş, bilenlere selam olsun" diyen koca Yunus Emre'yi hatırlamamak mümkün mü?
- Toplam blog
- : 258
- : 2037
- Kayıt tarihi
- : 09.11.06
Ben İngilizce öğretmenliği yapan yurdum insanıyım. Yalnız öğrencilerim yetişkin arkadaşlar. Devlet m..