- Kategori
- Gündelik Yaşam
Borç
Uzanmıştım, doğduğum geldi aklıma, ülkemde
Cebimde milyonlarca mektup, çoğu borçlu,
Borçlu olduğum var içlerinde, ama çoğunda borçluymuşum.
Uzanmışlığım ne hak getire: bu ne lüks!
Kalkarken sırtımda yükler; çocuk, nereye?
Mektuplar alacaklıların haklı davalarında ki resmi kararlar
Bir de ateş bıraktı hayat önüme, mektuplar yarımda, tutuşmayayım diye.
Her zarf sarı, içinde acılar; sarı yüzlü çocuklar.
Ağlayanları kazananlara yazacaklar, yüzüm dik, toprak kanlı,
Toprak ye, tokum de, borç benim borcum de, ağlama.
İçimizi ağırlaştırır; ruhun ağırlığı ne ki,
Uçardı dediler, beden çürür ama o uçar dediler
Ayrılık kadar ağırdı, gidemezdik ki…
Borçlu doğduk, borç babamızdan değil
Borçlu doğduk, borcumuz atamızdan hiç değil.
Ruhum ağırlaştıkça gitmem diyor,
Gitmedikçe borçlar seni yerim diyor,
Beni yersen, seni yerim diyor,
Birileri yalan söylüyor.
..ama, resim doğru söylüyor
***
not: kötülerden hep alacaklı kalacağız.
not: şu sıralar düşeyazmak adındaki romanımın son bölümlerini yazıyorum. hey!'den sonra başlamıştım, demek bir haftayı geçmiş. sağlıcakla kalın.
- Toplam blog
- : 470
- : 551
- Kayıt tarihi
- : 28.08.06
Ateşten denizleri mumdan gemilerle geçmeye" benzer hayatımız. Mutlaka mavi gökyüzü görünecektir. Gid..