- Kategori
- Eğitim
Boyacı çocuk

ayakkabı boyayarak para kazanan çocuğun bu durumu kitap okuyarak lehine çevirmesi
Önünde bir ayakkabı kutusu, yanında bir çift terlik
İnsanların ayakkabılarını boyatmasını bekliyor
Anlaşılan bugün müşteri yok, dalmış yine hayallere
İki eli çenesinde kim bilir belki akşamın fırtınasını düşünüyor
Kim bilir belki bütün hayatı bir film şeridi gibi önünden geçiyor
Gözleri yoldan geçen insanlardan hiç ayrılmıyor
Kimilerine gıpta ile bakıyor, kimilerine ağzı açık
Ama bu arada yine bekler gelecek hayatı..
Dayanamaz, sıkılır ve alır eline terlikleri
Çıkar insanların yanına ayakkabısını boyatan var mı diye
Kimileri koyu sohbete dalmış, kimileri çayını yudumlamış
Ama kimse kafasını döndürüp kulak vermiyor bu sese
Türkü tutturmuş söylüyor ama hala içi sızlıyor
Bir ümittir diye bir daha sesleniyor ama nafile
Yine geliyor kutusunun yanına sessizce
Atıyor yine elini kafasına, dalıyor hayallere
Bu arada yine bekler ümidini kesmeden..
Sıkıldıkça canı bağırıyor ‘ boyatan var mı? ‘ diye
Anlaşılan çocuk, işler iyi gitmiyor bugün
Bir çay geliyor yanına sımsıcak, duble şekilde
Atıyor şekerleri başlıyor karıştırmaya ama
Yine o mahzun bakışlar bu sefer çayın üstüne
Yandaki boyacıya bakıyor ne güzel boyuyor
Düşünüyodur, biri bana gelse de bende güzel boyasam diye
Ama yok bugün yemin etmişler sanki uğramamaya
Vücudu dimdik lakin yüreği bir yılan gibi kıvranış
Dışı masum içi mahzun, kırık kalp ama gururlu duruş
Olmuyor, bir müşteri bile bulamıyor
Yine etrafına bakınıyor, haykırıyor ama sessizce
Yine eline terliği alıyor ama bu sefer öteki eline de
Ayakkabı kutusunu alıp dimdik bir şekilde, kafası önde
Adımlarını atıyor, hüzünleriyle birlikte gidiyor kim bilir nereye?
TOLUNAY MUSTAFA DELEN