- Kategori
- Gündelik Yaşam
Bu sabah yağmur var istanbul'da
Tam da aşırı sıcaklar yüzünden, artık çıldırma noktasına geldik derken; en nihayet yağışlar, bununla da beraber soğuk hava, kendini göstermeye başladı. Sonbaharı bu kadar çok iple çektiğimiz bir yaz, belki daha önce hiç yaşanmamıştır. Sonbaharı da bu yıl, her halde şenliklerle karşılarız; baharın gelişini müjdeleyen 1 Mayıslar'da olduğu gibi.
Yine de sonbahar, hep hüzün mevsimi olur.
Ağaçlardan düşen kuru yapraklar, içini burkar insanın.
Sonbahar, hep evsizlerin, yakacak odun bulamayanların kötü kaderi olur.
En hüzün dolu şarkılar, sonbahardan ilham alırlar.
Şairler ayrılık dizelerini, hep sonbaharda yazarlar.
Sonbaharda daha da ıssız hale gelir; günden güne insanı kuşatan kent.
Tenha bir hayat hükmeder İstanbul'a.
Neşesi kalmaz yazdan, insanların.
Eli hep tetiktedir, aniden bastıracak kışın.
Çok uzun sürmez sonbaharla arası.
Ardı, ardası kesilmez soğuk algınlıklarının.
Yine de insanı mutlu eden bir yüzü vardır; sonbaharın ve kışın.
Yeniden çocuk olmak ister insanlar.
Ah bir de dili olsaydı kardan adamların.
Yazarın Notu: Bu blogu taslak olarak yazmaya başladığım sırada, İstanbul'da yağışlı ve soğuk bir hava vardı. Yazının içeriğiyle hava arasındaki çelişki nedeniyle hoşgörünüze sığınıyorum:-) İstanbul'un havası; mâlum. Bir öyledir; bir böyle.