Bugünü pazar sandım

Bugünü pazar sandım sabah uyandığımda
Güneş'le bütünleşirken buldum kendimi
Yatağımda düşler kurdum ilk defa'ya mahsusmuş gibi
Ve aklıma,
Nazım'ın dizelerindeki sözler geldi.
Bu yüzden midir bilinmez,
Bugünü pazar sandım
bu sözler aklıma düştüğü her anda
Günün adı, zamanın dilimi kavramını yitirirdi her defasında
öylesine Bahtiyardım ki,
tuaf bir ürperti yaratı
çürümeye yüz tutmuş bedenimde.
Senden uzakta karanlık bir şehrin,
soğuk yatağında
ıslak yastığıma sarılır bulurken açtım gözlerimi
Penceremden içeriye süzülen güneş kanımı kaynatıyordu
Gecenin mateminden buz tutmuş yüreğime inatla
Parmaklarım sızlıyordu
Prangalardan kurtulurken bileklerimden süzülen sıcaklığın çoşkusuna inatla
Ve ben,
Gülümsemenin çok keyifli olduğunu anımsadım
ilk defaya mahsusmuş gibi,
bütün keyifleri tattım sayende
bütün acılarıda
şu an öylesine bahtiyarım ki,
yok olduğunu anımsadığım bu anda
Bugünü pazar sandım.

Bugün pazar
Bugün beni ilk defa güneşe çıkardılar.