- Kategori
- Şiir
Buhran

O kadar sıkıldım ki hayattan
Yalnızlık bana kilitlenmiş sanki
Şimdi başka bir şehirde yabancı yüzlerde seni arıyorum.
Bulamayacağımın farkında olmam bile rahatlatmıyor beni,
Aksine yüzde birlik ihtimallimi kovalıyorum!
Hiçbir yüz sana benzemiyor süregelmiş tavırlarda bile
Benseni arıyorum.
Senin için ağlamayı bile özledim,
Seniniçin ve omzunda ağlamayı!
Yokluğun henüz terketmedi beni
Oda giderse ne yaparım
Kiminle acıtan sensizliğimi hiç utanmadan paylaşırım inan ki bilmiyorum!
Hala seviyorum seni
Sana kavuşmak aklimin en uç noktasından yüzüme gülümsüyor
Benise o gülümsemeyi bu kadar uzaktan seyrederken
Hıçkırıklar içinde elimi hayaline uzatıyorum
Tutmuyorsun ellerimi!
Neden ve niçin bu haldeyiz henüz idrak edemedim!
Etrafımda binlerce ne dediğini dahi anlamadığım insancık var!
Yüzlerine bakıyorum bazen
Hoşuma giden yüzler oluyor
Ama inan ki hiç birinin gözlerine bakamıyorum
Kara gözlerin koşuyor hemen aklıma,
Yeşilde mavide ve tanımını yapamadığım gözlerde
Bana bakışını görüyorum,
Sana olan hasretle onlara sarılırım diye
Apar topar kaçışlarım oluyor kendime ve yalnızlığıma doğru,
Şimdi sen nerdesin?
Kiminlesin ve ne yapıyorsun?
Bu sorulara yarım yamalak hayaller haricinde cevap dahi veremiyorum!
Aklimin bana bakan kısmında kocaman ve afili bir biçimde yazılmış
Kendisiküçük fakat beni her şekilde ifade eden bir kelime görüyorum
Sendetahmin ediyorsundur! Bu kelimeyi, kelimemiz;
Keşke!
Çünkü sende en az benim kadar aklına kazıdın bu küçük ama bizi anlatan kelimeyi!
Bir şarkıda bir kelimede, ya da yalana gerek yok her şarkı ve her kelimede seni hatırlıyorum!
Sen varsın bir yerlerde beni düşünüyorsun farkındayım
Amayok olduğunu söyleyen uykusuz ve çökmüş gözlerim tuzaklar kuruyor beynime!
Bukadar çok farkında olduğum şey varken
Seninleyken sensiz olamayacağımın farkında olmamam
Büyük bir pişmanlık benim için!
Senden sadece kendine iyi bakmanı istiyorum!
Elveda, işte ben yine gidiyorum
YD