Buraya gelin... Duyamıyoruz

Havalar kendini şaşırdı.

Günün değişen saatlerinde bir bakıyorsunuz günlük güneşlik bir hava varken sonra bir bakıyorsunuz yüzünü ekşitmiş. Sonra birden dondurucu soğuk çıkmış, bardaktan boşanırcasına yağmur yağıyor.

Sanki birilerine bişeylere çok kızmış gibi.

Bariz havadan sudan bir muhabbet oluyor… farkındayım… hiç bozmayın…

Evde durmak fena halde boğuyor. Yağmur da yağsa kar da yağsa kalabalık içinde olmayı istiyorum.

Buna rağmen bugün uyuzluğum üstümdeydi. Dünden planlamıştık, kahvaltıya davetliydim. Gitmedim. Telefonla arandığımda ‘gelmicem bugün’ dedim.

Sonra annem aradı, ‘Minik Emir burada hadi gel halası’ dedi. ‘Tamam geliyorum’ demeye kalmadı;

‘Gelirken ekmek falan alayım deme, daha önceki gün aldığın ekmekler duruyor!’ diye fırçaladı.

Bu durumda, annem yemek saati haricinde ekmek dilimlerinin üzerine çeşitli atraksiyonlar yaparak fırına koyup bütün ekmekleri bitirtme eylemi içine girecekti.

Gittiğimde Minik Emir kapıda karşıladı. Sarılıp öpüştük hasret giderdik.

'Hala karnem anneannemlerde kaldııı' diye sızlandı.

'Üzülme, karne orada kaldığı sürece ağırlığınca değer kazanır' dedim.

Sonra arkadaşları geldi tabu oynadılar, oyunlarını bozdum.

Ablam ve diğer yeğenler de geldi. Yeğen Ahmet ve Samet bugün izinliymiş.

Ablam;

‘Kahvaltıya niye gelmedin’ diye hesap sordu.

'Kader, kısmet, alın yazısı... burda ne yazıyosa o' dedim.

Gülüşürken babam odadan seslendi;

'Buraya gelin, duyamıyoruz'

:) İyi bayramlar.

http://www.esmakahraman.com/buraya-gelin-duyamiyoruz/