Çekil!

Adımlarımı sayıyorum bahar öncesi kar kar.

Özellikle sağ, sağ omuzuma yağıyordu yağmur. Kapının önündeydim. Kapı açıktı ve içeride bir kişi vardı, sadece bir.

Sesim tutabilseydi türkü çığıracaktım.

Sol omuzumdaydı kar. Sol omuzumdan seyrediyordu sağ omuzumda gürleyen yağmuru. Gürlüyor muydu?

Ben benin yalancısıyım.

Sağ omuzumdan ıslak, sol omuzumdan buz......kapının önündeyim. Ne giren var ne de çıkan. Bekliyorum. O bir ses verecek.

Güneş tepemdeydi.

Başım yanıyordu. Rica ettim sağ omuzuma yağan yağmura, biraz sol yapsanız....Yapmadı, dosdoğru yağmaya devam etti.

Kar ondan dikkafalıdır.

O ses geldi. Sesle girdim içeriye. Yağmur benimle, kar. Onlar hallerinden memnun, ya ben?

Özellikle sağ, sağ ayağım çekiyordu.

1. Not: Güneşin aya gürlediği o anda oldu ne olduysa, ben sadece gördüm, o da bir an, fazlası yok.

2. Not:

Bende

etkili olan

yağmurdu,

kar,

biraz da

güneş,

ben mi?

Ben bende

etkisiz

elemandım.

Ş.Y.

İzmir. Aşk ve Şiir. Müzik. Kitap. Varlık ve Sözcükler ve .... ..