- Kategori
- Şiir
Cenini öldürdü Can... Üşürüm
Kollarımda ölü bir bebe
Günah cenini kokuyor teni
Gündoğumuna çeyrek kala
Kıyamet kusar şiirimin sokakları.
Asi bir rüzgar tepinir ensemde
Kanırtıp kanırtıp,
Cansuyum selvidalımı kökünden.
Sönmüş bir kandil olur
Umarsız kalbimin hareleri.
(T)özden can ayaklanır
Dağılır içimdeki aşk orduları.
Anarşist bir erk dolar içime
Bu tutarsız iklimlerde üşürüm.
Bir ziyan ömür, bir yaralı döş...
Kandan bir ırmak akar da,
Göğsümün orta yerinden.
Sevgisiz bir diyar varsıllığıdır benim ki,
Üşürüm,
İhanetin kirli sefaletinden.
Rezil rüsva, arsız yalnızlıklarım
Korkarım şu eylül gecelerinden...