- Kategori
- Gündelik Yaşam
Çeşmenin kenarında bir figürdü!
Tekirdağ’dan Malkara’ya giderken yolun solunda kalan çeşmenin ismini hatırlamaya çalışıyorum... Dilimin ucuna bile gelmiyor!
Oradaki salaş lokantayı, babacan görünüşlü iki adamı, satır eti, iki dakikada yapılan çoban salatayı anlatacaktım oysa!
Yaz aylarında çeşmenin yanına sebze, meyve tezgâhları kurulur, gelene geçene karpuz, kavun satılırdı...
Sonbaharda yaşlı bir amca köy yumurtası, biber salçası, tarhana satıyordu... Havalar soğuyunca kayboldu!
Güleç bir adam mıydı, sakalı var mıydı, gözlerinin feri sönmüş müydü, elleri titrer miydi mesela, çiftçi miydi, yoksa bir yerden emekli olup doğduğu köye geri mi dönmüştü? Bilmem!
Çeşmenin kenarında bir figürdü!
Oradaydı, tezgâhın arkasına koyduğu taburede oturup, bekliyordu...
Bir keresinde pet şişe istemiş, neden bilmem yüzüne bakmamıştım...
Silecek suyunu tamamlayınca işim bitmiş, pet şişeyi geri vermiş, arkamı dönüp giderken seslenmişti;
“ Lazımsa sende kalsın”
Dönmeden teşekkür etmiştim...
O gün çok mu işim vardı?
Eve dönme telaşında mıydım?
Amcayla oturup iki çift laf etsem, halini hatırını sorsam, demli bir çayını içsem, nereli olduğunu, öğrensem ya!
Yok...
Bir keresinde amcanın tezgâhında duran 14–15 yaşlarında bir çocuktan yumurta almış, şaka yollu takılmıştım;
“ Gerçekten köy yumurtası mı bunlar?”
Yutkunmuştu çocuk, sanki telaşlanmıştı, yemin etmişti sonra;
“ Vallahi bizim kümesten!”
Burulmuş vazgeçmiştim şakayı devam ettirmekten... Yoksa daha kümeste kaç tavuk olduğunu soracaktım...
- Toplam blog
- : 1280
- : 1114
- Kayıt tarihi
- : 09.08.06
Deniz tutkunu.Amatör kıyı balıkçısı. Aynı Şarkı ve Ilık Havada Hoşça Kal adlı kitapların yazarı ..