- Kategori
- Siyaset
CHP, MHP, BDP muhalefeti
Üç adet muhalefet partisi var mecliste ve bunların grupları da var, diyorlar ki Türkiye’de muhalefet yok. Olmaz tabii ki, çünkü muhalefetin karşısında yüzde 50 oy almış bir iktidar ve tümüyle iktidar yanlısı olmuş bir basın/medya güç birliği var. Böyle olunca muhalefet sesini çıkaramaz, çıkardığında ise duyuramaz duruma gelir. Büyük basın ve medya kuruluşları objektif haber veriyor havasını vermeye çalışsalar bile, her gün başbakana bağlılıklarını bildiren bir tavrı mutlaka sergiliyorlar.
Ben yaklaşık elli yıldır Türkiye’yi takip eden ve bir ara siyaset yapmış bir insanım ben bu denli omurgasız bir medya, bu denli başarısız sivil toplum kuruluşları ve bu denli beceriksiz bir muhalefetin bir araya geldiğini görmedim.
Medya neden böyle, yanıt çok basit medya patronları yalnızca medya işi yapmıyorlar, petrol işi, telekomünikasyon işi, inşaat işi, aklınıza ne gelirse o işi yapıyorlar. Türkiye’de halen işlerin para tutan kısmı hükümetten geçiyor ayrıca sanırım bu insanların yüzde büyük bir kısmının kusurlu işlemleri var bu kusurlu işlemlerin üzerine gidildiğinde gıkları çıkmaz hale geliyor.
Sendikalar yılların günahını çekiyorlar, yıllarca işçi haklarından ziyade siyasete bulaştıkları için bugün saygınlıkları kalmamış bir vaziyetteler. Sivil toplum örgütlerinin başında ölene kadar oturan ve bu örgütlerden nemalanan yönetimlerin de muhalefet yapmaya niyet veya güçleri yok. Muhalefet yapanlar ise abuk sloganlarla ortaya çıkıyorlar. Mesela gençlik br Tıp fakültesi açılışında öğrenci “Che Guevara gibi doktorlar olacağız” diyor, Sağlık bakanı “Che gibi doktor olacağınıza İbni Sina, Refik Saydam gibi doktor olun” deyip lafı gediğine oturtuyor. Bundan sonra parsız öğretim istedikleri için hapislerde sürünen öğrenciler ikinci planda kalıyor.
Öte yandan mecliste MHP AKP’ye güller atıyor, CHP durup durup kurultaya gidiyor, BDP Türkiye’nin değil sadece bir kısmın partisi olarak görünüyor. Bu dağınıklık iktidara öyle yarıyor ki. Bu arada iktidara dayalı yandaş ve candaş medya bu gücü kat be kat artırıyor.
Peki bu böyle gidecek mi? Arkasındaki bu kadar desteğe rağmen sertleşen bir iktidar görüntüsü doğru bir görüntü değil. Küçülen dünyada artık sertlikler puan kazandırmıyor. Anayasa çalışmaları ve sonunda ortaya çıkacak anayasa Türkiye’nin önümüzdeki otuz yılını belirleyecek, nasıl ki oniki eylül anayasasının kötülüklerinden bunca zamandır kurtulamadıysak, kötü yazılacak bir anayasa da yıllarca başımızı ağrıtacaktır. Artık ülkelere müdahale eden dış antlaşmalar da var, eskiden dış güçler diye şikayet ettiğimiz çok şeyi AB uyumuyla içişlerimize karıştırmayı kabul ettik, bu nedenle sertlik yönetimlerin başını ağrıtacak bir durumdur.
Benim anlamadığım bir şey daha var yüzde elli gibi bir oran arkasında olan iktidar sahipleri yumuşak ve barıştırıcı olsa bu oran yüzde seksene kadar bile çıkar, niçin bunun yerine sertlik daha cazip gelir iktidarlara bizim coğrafyada?
Ben anlamıyorum, anlayan var mı?
- Toplam blog
- : 283
- : 1304
- Kayıt tarihi
- : 04.12.06
Nükleer fizik doktoru, şiir yazmaya çalışıyor, kalite yönetim sistemleri danışmanı, öykü deneme yaza..