- Kategori
- Şiir
Çiçeklere kan bulaştı.
Karanlık çöküyor yine!
Zifiri karanlıkların içinde kaldım.
İlerliyorum yine de...
Ama bu şekilde ilerlemek
Pek işe yaramıyor...
İki adımda bir ışık yakalar mıyım?
Diye bakınıyorum öylece...
Zifiri karanlıklara.
O zamandan bu yana...
Ne kadar zaman geçti?
Diye bir sorsalar bana...
"İçindekileri tüketme sakın!"
Diyorlar...
İçimdekiler mi?
Ne kaldı ki içimde?
Bir çığlıktan başka.
Ne kaldı ki geride?
Yarım kalmışlıklardan başka.
Biliyor musun?
Bildiklerimi vermek istiyorum.
Bilmediklerim kalsın bana sadece…
Yinelemeyin bildiklerimi.
Hayat okuyarak, dinleyerek
Anlaşılmıyor.
Yaşamalı insan hayatı anlamak istiyorsa
Çevredekiler ne diyecek diye umursamadan.
Ölünce onların yardımı dokunmayacak.
Gözyaşlarım tükendi artık.
Bir çığlık kaldı içimde.
Kusamadığım.
Çiçeklere kan bulaştı artık
Bu dünyada.
Çocuklar gülümsemiyorlar eskisi gibi.
Büyüdükçe büyüyor yaraları.
İsyan çığlıklarına karışıyor.
Karmaşa ortasında.
Hıçkırıklarının sesi…
- Toplam blog
- : 128
- : 1145
- Kayıt tarihi
- : 23.11.07
Herkes gibi yazar, çizerim. Dünyamı boyarım hepsi bu!..