- Kategori
- Gündelik Yaşam
Cinayetin namusu yoktur

Resim: Nuri İyem
Suçu sevmek olan bir kadın töreye kurban edildi. Bu ilk değildi, gelişmemiş bilinçlerin diyarında... Son da olmayacaktı cehalet böyle sürüp giderse ve gizli gizli desteklenirse...
Kadının kolları kırıldı önce, sonra dili kesildi ve cinsel organından içine sokulan bir sopayla karnındaki 40 günlük bebeğiyle ölüme gönderildi.
Ölümün adı; “namus cinayeti”... Sanki cinayetin namusu olurmuş gibi... Sanki suçu sevmek olan bir kadını vahşice öldürmek namus olurmuş gibi... Sahi, Yaradan’ın verdiği cana kıymet verenden daha erdemli olan kimdir bu diyarda???
Erdemsiz ruhların trajik namus bekçilikleri... Kendilerine ait olmayan bedenlerin üzerinde hak iddia etmeleri... Çok merak ediyorum, kızını öldüren baba, kız kardeşini öldüren ağabey, ablasını öldüren kardeş, annesini öldüren çocuk, ruhlarına bulaşan kanı temizlemek için hangi töreden medet umacak???
<ı>O KADIN’A...ı>
Bacaklarının arasından sızan kan mıydı namusun?
O kanla
mı yazılmıştı yazgın?
Mutluluğun, düşlerin, cinayetin...
Ölümün nazlı kızı,
Sevdanın baharı...
Rahmindeki bebeği,
Kazığa geçirdiler...
Bir bebeğin kanından,
Cinnetli bir namus şarabı içtiler.
Kırılan kolların
Sevdaya sarılıydı,
Kesilen dilin
Söylenmeyen
Şarkıları kanattı
Ve içine geçirilen acıyla
Ölümü dilerken bedenin
Töreye, vicdansız yüreklere
Bir “ah”tı çığlığın...
Mayıs/2005-İstanbul
Özlem Süyev şiirleri: http://www.antoloji.com/siir/sair/sair.asp?sair=45996
Özlem Süyev Anne Dayanışma Evi: http://adevi.sitemynet.com/