- Kategori
- Gündelik Yaşam
Cinayetlerimiz...

Bakıyorsunuz nerede canice bir cinayet işlenmişse ya da nerede korkunç bir olaya sebep olunmuşsa, bu işleri yapan kişiler (çocuklar ve gençler oldugunda) hep uysal, efendi diye anılıyorlar.
Olay gerçekleşiyor... Ardından yakınları, çevresi "sakin uysal bir çocuktu" deniyor. Demek ki bu insanları o kadar tanıyorlarmış.
İnsanlar öyle ya da böyle karakterinden, eğilimlerinden izleri taşır. Dikkatli bakmasını bilmek gerekiyor. Ya da tanımaya çalışmak.
Eğitimsizlik, aileden gelen cahillik ile beraber vurdum duymazlıkla birleşerek bir canavar yaratıyor. Ekonomik koşullar da belki bunun enzimi oluyor.
Sonrasında hep uysal... Efendi ama vahşetin kankası bir insan ortaya çıkıyor.
Biraz dikkat edince bu insanların ne uysal ne de efendi olmadığı rahatlıkla anlaşılıyor.
Çocuklarına sahip çıkamayan aileler, bir zaman sonra çocukları ile birlikte yitip gidiyorlar. Tabii bu yitip gitme durumu umurlarında oluyor mu? Ya da bu yine başka bir vurdum duymazlık ile katlediliyor mu bilemiyorum.
Düşünsenize çocuk çıkıp gitmiş bir hafta önce merak bile etmiyor ailesi... Sonra gazetenin üçüncü sayfa haberi olarak evine giriyor...
Ailesi ise hala... "O öyle arada çıkıp gider gezerdi sonra gelirdi...uysal sessiz bir çocuktu nasıl oldu anlamadık bizde...?" diyor...
Evet zaten anlasaydınız daha farklı olurdu her şey.